Με αφορμή τις επικείμενες εκλογές του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, οι Ιωάννης Δατσέρης και Στυλιανός Χαϊδούλης παρεμβαίνουν στον δημόσιο διάλογο για το μέλλον του ελεύθερου επαγγελματία ιατρού, αναδεικνύοντας την ανάγκη μετάβασης από την απομόνωση στη συνεργασία, τη δικτύωση και την αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας.
Στο κείμενό τους με τίτλο «Ο Ελεύθερος Επαγγελματίας Ιατρός στην εποχή των πολύ μεγάλων Δομών», επισημαίνουν τα εξής:
- Το πρόβλημα: Για δεκαετίες ο ελεύθερος επαγγελματίας γιατρός ήταν βασικός πυλώνας της ελληνικής υγείας. Σήμερα όμως το περιβάλλον αλλάζει γρήγορα: συγκέντρωση της υγείας σε μεγάλες επιχειρηματικές δομές, εξάρτηση από ασφαλιστικούς οργανισμούς, ακριβός εξοπλισμός και ραγδαία τεχνολογία.
- Το ερώτημα: Δεν είναι αν θα επιβιώσει ο ιδιώτης γιατρός, αλλά με ποιον τρόπο θα παραμείνει πρωταγωνιστής.
- Η απάντηση: Συνεργασία, όχι απομόνωση
Το παραδοσιακό μοναχικό ιατρείο δύσκολα ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις. Η λύση είναι δίκτυα ανεξάρτητων γιατρών, κοινές διαγνωστικές δομές και πολυμετοχικά σχήματα που ανήκουν στους ίδιους τους γιατρούς. Στόχος: να αποκτήσουν μέγεθος χωρίς να χάσουν την επαγγελματική ανεξαρτησία. Μιλάμε για μετάβαση από την απομόνωση στη δικτύωση. - Το πλεονέκτημα του ιδιώτη: Ταχύτητα & ευελιξία
Οι μεγάλες δομές είναι δυσκίνητες – η υιοθέτηση νέας τεχνολογίας είναι αργή και σύνθετη. Αντίθετα, ομάδες ιδιωτών μπορούν να κινηθούν γρήγορα: να αξιολογήσουν, να επενδύσουν και να ενσωματώσουν νέα τεχνολογία πριν γίνει διαθέσιμη αλλού.
Ίσως το μέλλον να μην ανήκει στους μεγαλύτερους, αλλά στους ταχύτερους. Οι μεγάλες δομές έχουν μέγεθος, οι ανεξάρτητοι γιατροί έχουν ευελιξία.
- Συμπέρασμα: Το μέλλον του ελεύθερου επαγγελματία δεν είναι η άμυνα ούτε η νοσταλγία. Είναι η δημιουργία συνεργατικών σχημάτων, η συγκέντρωση επιστημονικών δυνάμεων και η διαρκής επένδυση στη νέα τεχνολογία. Ο γιατρός του αύριο θα αξιοποιεί την ταχύτητα και την επιστημονική του ανεξαρτησία για να φέρνει πρώτος τη νέα γνώση στον ασθενή.
Με λίγα λόγια: Δικτυωθείτε για να μείνετε ανεξάρτητοι.
Η παρέμβαση αυτή θέτει στο επίκεντρο ένα κρίσιμο ζήτημα για τον ιατρικό κόσμο. Πώς ο ελεύθερος επαγγελματίας ιατρός μπορεί να παραμείνει ισχυρός, αυτόνομος και επιστημονικά πρωτοπόρος σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται με μεγάλη ταχύτητα.
Το μήνυμα είναι σαφές. Η ανεξαρτησία του ιατρού δεν διασφαλίζεται με απομόνωση, αλλά με οργανωμένη συνεργασία, σύγχρονη σκέψη και έγκαιρη προσαρμογή στις νέες συνθήκες της υγείας.
