Μια νέα μελέτη δείχνει ότι η γήρανση δεν εμποδίζει την επούλωση των νεύρων μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού. Παρ’ όλα αυτά, οι μεγαλύτεροι ενήλικες δυσκολεύονται περισσότερο να ανακτήσουν την ανεξαρτησία τους, ιδιαίτερα στο βάδισμα και στην καθημερινή φροντίδα.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Neurology, εξέτασε πώς η ηλικία επηρεάζει την ανάρρωση μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού.
«Με την αύξηση του πληθυσμού αυξάνεται ο αριθμός των ατόμων με κάκωση νωτιαίου μυελού και ανεβαίνει ο μέσος όρος ηλικίας τη στιγμή του τραυματισμού», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Chiara Pavese, MD, PhD, από το University of Pavia. «Παρά τις σημαντικές εξελίξεις στην ιατρική και τη χειρουργική τις τελευταίες δεκαετίες, ο ρυθμός ανάρρωσης παραμένει ο ίδιος. Τα ευρήματά μας μπορούν να βοηθήσουν στον σχεδιασμό μελετών και θεραπειών προσαρμοσμένων στην ηλικία των ασθενών».
Η νευρολογική αποκατάσταση δεν επηρεάζεται από την ηλικία
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ηλικία δεν επηρέαζε τη νευρολογική ανάρρωση. Οι μεγαλύτεροι συμμετέχοντες ανέκτησαν μυϊκή δύναμη και αισθητικές λειτουργίες (όπως η αίσθηση ελαφριάς αφής ή τσιμπήματος) σε επίπεδα αντίστοιχα με των νεότερων.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ικανότητα του οργανισμού να αποκαθιστά τη νευρική λειτουργία μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού παραμένει σε μεγάλο βαθμό σταθερή, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Η λειτουργική αποκατάσταση μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας
Αντίθετα, η λειτουργική αποκατάσταση παρουσίασε διαφορετική εικόνα. Οι μεγαλύτεροι ενήλικες είχαν μεγαλύτερη δυσκολία να ανακτήσουν την ανεξαρτησία τους σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως το φαγητό, το μπάνιο, η διαχείριση της ουροδόχου κύστης και του εντέρου, καθώς και η μετακίνηση.
Επιπλέον, παρουσίασαν μικρότερη βελτίωση στις δοκιμασίες βάδισης, οι οποίες μετρούν την ταχύτητα και την ικανότητα βάδισης σε μικρές αποστάσεις, είτε χωρίς βοήθεια είτε με υποστήριξη (π.χ. μπαστούνι).
Παρακολούθηση περισσότερων από 2.000 ασθενών
Η μελέτη περιέλαβε 2.171 άτομα με κάκωση νωτιαίου μυελού, με μέση ηλικία τα 47 έτη. Όλοι νοσηλεύτηκαν σε εξειδικευμένες μονάδες που συμμετείχαν στην Ευρωπαϊκή Πολυκεντρική Μελέτη για την Κάκωση του Νωτιαίου Μυελού. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για έναν χρόνο, με επαναλαμβανόμενες αξιολογήσεις σωματικών και λειτουργικών ικανοτήτων.
Σαφείς ηλικιακές διαφορές στη λειτουργική βαθμολογία
Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ ηλικίας και νευρολογικών εκβάσεων (δύναμη άνω και κάτω άκρων, αισθητικότητα). Αντίθετα, η λειτουργική αποκατάσταση διέφερε σημαντικά: η ανεξαρτησία στις καθημερινές δραστηριότητες μετρήθηκε σε κλίμακα 0–100. Κατά την εισαγωγή, ο μέσος όρος ήταν 31, ενώ μετά από έναν χρόνο ανέβηκε στο 35.
Κάθε επιπλέον δεκαετία ηλικίας συνδεόταν με μείωση 4,3 μονάδων στη βελτίωση της λειτουργικής βαθμολογίας. Οι μεγαλύτεροι συμμετέχοντες παρουσίασαν επίσης μικρότερη πρόοδο σε όλες τις δοκιμασίες βάδισης. Τα αποτελέσματα παρέμειναν σταθερά ακόμη και αφού λήφθηκαν υπόψη ο τύπος και η βαρύτητα της κάκωσης.
Αυξημένες προκλήσεις μετά τα 70
Ιδιαίτερα έντονη μείωση της λειτουργικής αποκατάστασης παρατηρήθηκε σε άτομα άνω των 70 ετών. «Οι άνθρωποι αυτής της ηλικίας χρειάζονται ειδικά προσαρμοσμένες προσεγγίσεις αποκατάστασης, που να λαμβάνουν υπόψη συνυπάρχουσες παθήσεις όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη ή οστεοπόρωση, και να εστιάζουν στην καθημερινή λειτουργικότητα», τόνισε η Pavese.
Περιορισμοί και χρηματοδότηση
Ένας περιορισμός της μελέτης είναι ότι αρκετοί συμμετέχοντες δεν παρέμειναν στη μελέτη μέχρι το τέλος του έτους παρακολούθησης, χωρίς να υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για τους λόγους αποχώρησης ή για τυχόν θανάτους, γεγονός που ενδέχεται να επηρέασε τα αποτελέσματα.
Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το Swiss National Science Foundation, το Wings for Life Research Foundation, το πρόγραμμα Horizon 2020 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Swiss State Secretariat for Education, Research and Innovation και το Υπουργείο Υγείας της Ιταλίας.
