Από τη Γιάννα Τριανταφύλλη.
Η καλή συνεργασία και η μεγαλύτερη εξοικείωση μεταξύ του χειρουργού και του αναισθησιολόγου σχετίζεται με χαμηλότερες πιθανότητες μετεγχειρητικών επιπλοκών μετά από χειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κινδύνου, αποκαλύπτει μια νέα μελέτη Καναδών ερευνητών.
Ερευνητική ομάδα από την Ιατρική Σχολή Temerty του Πανεπιστημίου του Τορόντο ανέλυσε δεδομένα υγειονομικής περίθαλψης από 711.005 προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κινδύνου που πραγματοποιήθηκαν στο Οντάριο μεταξύ 2009 και 2019.
Αυτά τα δεδομένα επέτρεψαν στους ερευνητές να εντοπίσουν τον χειρουργό και τον αναισθησιολόγο για κάθε επέμβαση και να προσδιορίσουν πόσο συχνά είχαν συνεργαστεί τα δύο άτομα τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, παρέχοντας έτσι ένα μέτρο εξοικείωσης μεταξύ των δύο προσώπων.
«Ο σχεδιασμός ομάδων χρησιμοποιείται σε πολλούς άλλους τομείς όπως οι επιχειρήσεις και ο αθλητισμός, αλλά συχνά παραβλέπεται στην υγειονομική περίθαλψη. Κι όμως, η υγειονομική περίθαλψη είναι ένας από τους λίγους τομείς όπου περιμένουμε από ανθρώπους που δεν έχουν συνεργαστεί ούτε συναντηθεί ποτέ πριν στην ζωή τους να αποδίδουν σε άριστα επίπεδα στις αγχωτικές συνθήκες μιας χειρουργικής επέμβασης υψηλού κινδύνου», λέει η Δρ. Julie Hallet , επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Τι αποκαλύπτουν τα ευρήματα και γιατί έχουν σημασία
Τα ευρήματα της μελέτης αποκάλυψαν ότι η καλή συνεργασία και η αυξημένη εξοικείωση μεταξύ του χειρουργού και του αναισθησιολόγου, μετρούμενη από τον αριθμό των επεμβάσεων που είχαν πραγματοποιήσει μαζί, συνδέθηκε με χαμηλότερα ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών και νοσηρότητα για διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των γαστρεντερικών, γυναικολογικών και ογκολογικών επεμβάσεων καθώς και των επεμβάσεων της σπονδυλικής στήλης.
Οι ερευνητές πιστεύουν πως αυτό συμβαίνει γιατί οι χειρουργικές ομάδες με προηγούμενη συνεργασία και κοινή εμπειρία μπορούν να χειριστούν καλύτερα τις απρόβλεπτες καταστάσεις και κρίσεις που συχνά προκύπτουν κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης υψηλού κινδύνου.
Επίσης, όπως διαπιστώθηκε από την μελέτη, η εξοικείωση και η καλή συνεργασία συμβάλλει σε καλύτερα πρότυπα επικοινωνίας, κοινά νοητικά μοντέλα και μεγαλύτερη ικανότητα να προβλέπονται οι ανάγκες των άλλων, οδηγώντας έτσι σε πιο αποτελεσματική και συντονισμένη ομαδική εργασία στο χειρουργείο
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της επαγγελματικής εξοικείωσης σε πολύπλοκα ιατρικά περιβάλλοντα, ωστόσο απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για την πλήρη κατανόηση των μηχανισμών πίσω από αυτή τη συσχέτιση.
Πηγή: JAMA Surgery
