Η τραγική απώλεια ενός 17χρονου παιδιού στις Σέρρες, έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό από συνομηλίκους του, προκαλεί σοκ και θλίψη. Όμως, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλη Γιαννάκο, η κοινωνική αγανάκτηση και τα λόγια συμπόνιας κινδυνεύουν να μείνουν κενά περιεχομένου, αν δεν συνοδευτούν από ουσιαστική αντιμετώπιση ενός βαθιά ριζωμένου και ανεξέλεγκτου φαινομένου: της βίας ανηλίκων.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Σοκαριστικά στοιχεία, συλλογικές ευθύνες και ένα κοινωνικό πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζεται σοβαρά
Όπως τονίζει, είναι υποκρισία να εμφανιζόμαστε συντετριμμένοι για τον θάνατο ενός παιδιού, όταν την ίδια στιγμή αδιαφορούμε συστηματικά για το μείζον κοινωνικό πρόβλημα που εξελίσσεται καθημερινά μπροστά στα μάτια μας.
Το τραγικό περιστατικό στις Σέρρες
Το 17χρονο αγόρι μεταφέρθηκε νεκρό στο Νοσοκομείο Σερρών, χτες Τρίτη 6 Ιανουαρίου, στις 12:15 το μεσημέρι. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να προσφέρουν καμία βοήθεια, καθώς, σύμφωνα με τις πληροφορίες, το παιδί ήταν ήδη νεκρό επί ώρες.
Ένα ερώτημα που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αγωνία είναι γιατί, ενώ είχε μεσολαβήσει χρόνος από τα χτυπήματα που δέχθηκε, το παιδί δεν αναζήτησε ιατρική βοήθεια. Αντιθέτως, φέρεται να κατέβηκε στο υπόγειο του σπιτιού του, όπου και κατέληξε. Τα ερωτήματα αυτά βαραίνουν την κοινωνία συνολικά και αναδεικνύουν το φόβο, τη σιωπή και την απομόνωση που συχνά συνοδεύουν τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων.
Σοκαριστικά στοιχεία από τα νοσοκομεία: Χιλιάδες τραυματισμένοι ανήλικοι
Τα στοιχεία που παραθέτει η ΠΟΕΔΗΝ είναι αποκαλυπτικά και προκαλούν βαθύ προβληματισμό. Μόνο μέσα στο 2025, περίπου 3.000 ανήλικα παιδιά, ακόμη και μαθητές δημοτικού, έφτασαν στα νοσοκομεία όλης της χώρας τραυματισμένα – σοβαρά ή λιγότερο σοβαρά – ύστερα από επεισόδια βίας με δράστες άλλα ανήλικα.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα στην Αττική. Περίπου 1.000 παιδιά προσήλθαν τραυματισμένα μέσα στο ίδιο έτος στα δύο μεγάλα παιδιατρικά νοσοκομεία της πρωτεύουσας, το Παίδων «Αγία Σοφία» και το «Αγλαΐα Κυριακού».
Μαχαιρώματα, συμμορίες και μίμηση βίας από το διαδίκτυο
Τα περιστατικά που καταγράφονται δεν περιορίζονται σε «απλούς» καβγάδες. Όπως επισημαίνει ο κ. Γιαννάκος, περιλαμβάνουν:
- συμπλοκές οργανωμένων ομάδων ανηλίκων,
- μιμήσεις βίαιων προτύπων από το διαδίκτυο και τα social media,
- χρήση μαχαιριών και σιδερογροθιών,
- εκβιασμούς,
- επιθέσεις από κουκουλοφόρους,
- και κάθε μορφή βίας που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητη για παιδιά.
Η βία εκδηλώνεται παντού: μέσα στα σχολεία, ακόμη και σε δημοτικά, σε πλατείες, σε φροντιστήρια, στον δρόμο. Δεν υπάρχει πλέον «ασφαλής» χώρος.
Πού είναι η οικογένεια, το σχολείο και το κράτος;
Το κρίσιμο ερώτημα που θέτει η ΠΟΕΔΗΝ είναι σαφές:
Τι κάνουν οι οικογένειες, τα σχολεία και το κράτος κοινωνικής προστασίας για να ανακόψουν αυτό το φαινόμενο;
Η απάντηση, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, είναι απογοητευτική: τίποτα ουσιαστικό. Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και τα αναλυτικά στοιχεία που έχουν δοθεί εδώ και καιρό, δεν υπάρχει οργανωμένη πρόληψη, δεν υπάρχει συστηματική παρέμβαση, δεν υπάρχει συντονισμένη πολιτική αντιμετώπισης.
«Όχι άλλα κροκοδείλια δάκρυα – Ώρα για ευθύνη και δράση!»
«Δεν είναι ώρα για θλίψη και κλάματα», τονίζει με έμφαση ο Μιχάλης Γιαννάκος. Είναι ώρα αυτοκριτικής και ανάληψης ευθυνών από όλους: γονείς, εκπαιδευτικούς, θεσμούς και Πολιτεία.
Η ανεξέλεγκτη βία μεταξύ ανηλίκων δεν είναι ένα μεμονωμένο πρόβλημα, αλλά μια σοβαρή απειλή για την κοινωνική συνοχή και τη δημόσια υγεία. Αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και συντεταγμένα, τα τραγικά περιστατικά θα συνεχιστούν.
Η κοινωνία έχει πλέον τα στοιχεία. Το ερώτημα είναι αν έχει και τη βούληση να «βάλει μυαλό» και να δράσει πριν χαθούν κι άλλες παιδικές ζωές, καταλήγει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.
