Υποστελέχωση και επικίνδυνες μεταφορές: τι συμβαίνει στο εργαστήριο ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης του Αιγάλεω.
Σαράντα ημέρες μετά το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς, πολλά παιδιά με βαριές αναπηρίες στο Αιγάλεω δεν έχουν καθίσει ακόμη στα θρανία τους. Το σχολείο τους είναι ανοιχτό, αλλά δεν έχει αρκετούς ανθρώπους για να τα φροντίσει με ασφάλεια. Την ίδια ώρα, ένα ακόμη περιστατικό ανέδειξε τον κίνδυνο στη μεταφορά τους. Λίγο πριν από την ανακοίνωση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, ένα παιδί σε αμαξίδιο τραυματίστηκε μέσα στο σχολικό και χρειάστηκε νοσοκομειακή περίθαλψη. Ο Σύλλογος μιλά για κατάσταση πλήρους απόγνωσης και καταγγέλλει τη «σοβαρή υποστελέχωση» του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) μαθητών με προβλήματα όρασης και πολλαπλές αναπηρίες.
Ένα σχολείο που λειτουργεί με το ένα τέταρτο του προσωπικού που χρειάζεται
Τα στοιχεία που παραθέτει ο Σύλλογος είναι αποκαλυπτικά. Στο σχολείο φοιτούν 89 μαθητές με πολλαπλές αναπηρίες και προβλήματα όρασης, και σύμφωνα με τους γονείς οι περισσότεροι μετακινούνται με αμαξίδιο. Για να εξυπηρετηθούν, υπηρετούν αυτή τη στιγμή μόλις 7 άτομα Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (ΕΒΠ). Ο Σύλλογος εκτιμά ότι το ελάχιστο όριο ασφαλείας είναι 27 άτομα.
Με απλή διαίρεση, σχεδόν 13 μαθητές αντιστοιχούν σε κάθε εργαζόμενο ΕΒΠ. Στο προσωπικό που θεωρούν απαραίτητο οι γονείς, η αναλογία θα ήταν περίπου 3 μαθητές ανά εργαζόμενο. Το σχολείο λειτουργεί δηλαδή με λίγο περισσότερο από το ένα τέταρτο του προσωπικού που χρειάζεται, και λείπουν τουλάχιστον 20 θέσεις.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο βοηθητικό προσωπικό. Παραμένουν μεγάλα κενά και σε λογοθεραπευτές (κλάδος ΠΕ21) και σε Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό (ΕΕΠ), δηλαδή στις ειδικότητες που στηρίζουν την εκπαιδευτική πρόοδο και την επικοινωνία των παιδιών.
Γιατί το ειδικό βοηθητικό προσωπικό δεν είναι «πολυτέλεια»
Για να φανεί το μέγεθος του προβλήματος, χρειάζεται να δούμε τι κάνει το ΕΒΠ. Το προσωπικό αυτό ασκεί καθήκοντα φροντίδας των μαθητών και βοηθητικά εκπαιδευτικά καθήκοντα. Στην πράξη βοηθά τα παιδιά στη μετακίνηση, στη διατροφή και στην προσωπική υγιεινή. Ο νόμος 3699/2008 προβλέπει ότι οι μαθητές που δεν αυτοεξυπηρετούνται φοιτούν σε αυτοτελείς σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής ή σε σχολεία γενικής εκπαίδευσης, με την ανάλογη στήριξη και την παρουσία Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, ανάλογα με το είδος της αναπηρίας τους. Όταν λείπει αυτή η στήριξη, ένα παιδί με βαριά αναπηρία δεν μπορεί να παρακολουθήσει το πρόγραμμα με ασφάλεια, ακόμη κι αν η αίθουσα και οι εκπαιδευτικοί είναι εκεί.
Παιδιά στο σπίτι, οικογένειες σε αδιέξοδο
Οι συνέπειες φτάνουν πολύ πέρα από το σχολικό κτίριο. Λόγω των ελλείψεων, πολλά παιδιά αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι ή να παρακολουθούν μειωμένο ωράριο. Στερούνται έτσι το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση και στην αξιοπρέπεια, δικαίωμα που κατοχυρώνει και η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, την οποία έχει κυρώσει η Ελλάδα.
Οι οικογένειες αποδιοργανώνονται, καθώς, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος, ένας από τους δύο γονείς αναγκάζεται συχνά να παραιτηθεί από τη δουλειά του ή απολύεται, επειδή το παιδί δεν μπορεί να μείνει μόνο του λόγω της βαρύτητας της αναπηρίας. Έτσι η υποστελέχωση ενός σχολείου μετατρέπεται σε οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα για ολόκληρα νοικοκυριά.
Το ατύχημα στο σχολικό: ένα ακόμη καμπανάκι κινδύνου
Σύμφωνα με τον Σύλλογο, το τελευταίο περιστατικό συνέβη λίγο πριν από την ανακοίνωση. Ένα παιδί με αμαξίδιο χτύπησε μέσα στο σχολικό όχημα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου χρειάστηκε ράμματα. Οι γονείς αποδίδουν το ατύχημα στην κακή συντήρηση των ιμάντων που στερεώνουν τα αμαξίδια κατά τη μεταφορά.
Η στερέωση του αμαξιδίου και η ορθή λειτουργία των ιμάντων είναι στοιχειώδεις όροι ασφαλείας. Όταν δεν τηρούνται, μια συνηθισμένη διαδρομή μπορεί να καταλήξει σε τραυματισμό. Ο Σύλλογος θεωρεί το περιστατικό ένδειξη του κινδύνου που ενέχει η ανάθεση της μεταφοράς των παιδιών σε ιδιωτικές εταιρείες, των οποίων, όπως υποστηρίζει, το βασικό κριτήριο είναι το κέρδος.
Ένα πρόβλημα με ιστορικό
Η καταγγελία δεν έρχεται εκ του μη όντος. Το ΕΕΕΕΚ Αιγάλεω είναι το μοναδικό εργαστήριο του είδους που στεγάζεται στον Δήμο Αιγάλεω και φιλοξενεί μαθητές με πολλαπλές αναπηρίες, προβλήματα όρασης, νοητική υστέρηση, αυτισμό και κινητικά προβλήματα. Τα προβλήματα λειτουργίας του έχουν απασχολήσει και τη Βουλή. Στις 19 Ιανουαρίου 2026 κατατέθηκε επίκαιρη ερώτηση της βουλευτή του ΚΚΕ Βιβής Δάγκα προς την υπουργό Παιδείας, και η βουλευτής μίλησε για εκρηκτική κατάσταση που διαρκεί ήδη έναν χρόνο.
Και η τοπική αυτοδιοίκηση έχει αναγνωρίσει το ζήτημα. Σε επίσκεψη του δημάρχου στο σχολείο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, ο δήμαρχος Αιγάλεω Γιάννης Γκίκας δεσμεύτηκε ότι ο δήμος θα συνεχίσει να προωθεί λύσεις στα χρόνια προβλήματα των σχολείων.
Ούτε πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση. Παρόμοιες ελλείψεις έχουν καταγγελθεί και σε άλλα ειδικά σχολεία της χώρας. Στο ΕΕΕΕΚ Αγίου Δημητρίου, για παράδειγμα, η ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας και οι εργαζόμενοι έκαναν λόγο για σχολική χρονιά που ξεκινά με ελλείψεις και προβλήματα. Στο ΕΕΕΕΚ Χίου οι ελλείψεις σε ΕΒΠ και ΕΕΠ περιγράφηκαν σε κοινοβουλευτικό έγγραφο ως κατάσταση που καθιστά τις συνθήκες φοίτησης οριακά επικίνδυνες. Το Αιγάλεω φαίνεται λοιπόν να είναι η πιο οξυμένη εκδοχή ενός ευρύτερου προβλήματος στελέχωσης της ειδικής αγωγής.
Οι τρεις βασικές απαιτήσεις των γονέων
Ο Σύλλογος απευθύνεται στο υπουργείο Παιδείας με τρία αιτήματα. Το πρώτο είναι η κατεπείγουσα πρόσληψη των τουλάχιστον 20 ατόμων ΕΒΠ που λείπουν, μαζί με πλήρη στελέχωση του σχολείου σε επιστημονικό προσωπικό, δηλαδή λογοθεραπευτές και Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό.
Το δεύτερο αίτημα, που οι γονείς χαρακτηρίζουν επείγον, αφορά τις μεταφορές. Μετά το πρόσφατο ατύχημα, ζητούν να επιβάλουν άμεσα το υπουργείο και η Περιφέρεια στις εταιρείες την ορθή συντήρηση των σχολικών και των μέσων μεταφοράς των παιδιών, σύμφωνα με τις απαιτούμενες προδιαγραφές.
Το τρίτο αίτημα είναι άμεση συνάντηση με την ηγεσία του υπουργείου, ώστε να λυθούν επειγόντως τα προβλήματα που, όπως λένε, βασανίζουν και εκθέτουν σε κινδύνους τα παιδιά, τις οικογένειες, τους εργαζόμενους και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου.
«Τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί»
Πίσω από τους αριθμούς, 89 μαθητές, 7 εργαζόμενοι και 20 κενές θέσεις, βρίσκονται παιδιά που χρειάζονται καθημερινά ασφάλεια, φροντίδα και εκπαίδευση, και οικογένειες που έχουν φτάσει στα όριά τους. Ο Σύλλογος το συνοψίζει με δύο φράσεις: τα παιδιά τους δεν είναι αριθμοί και η ανοχή τους έχει εξαντληθεί. Το αν το υπουργείο θα απαντήσει με προσλήψεις και ελέγχους θα φανεί τις επόμενες ημέρες.
