Οι ενέσιμες θεραπείες GLP-1 συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο χρόνιου βήχα
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 φαίνεται πως αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιου βήχα όταν λαμβάνουν αγωγές τύπου GLP-1, σύμφωνα με μια νέα, εκτεταμένη αμερικανική μελέτη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης βήχα που διαρκεί πάνω από δύο μήνες, μέσα στα πρώτα πέντε έτη από την έναρξη της θεραπείας, ήταν κατά 12% υψηλότερος σε όσους λάμβαναν φάρμακα GLP-1 σε σύγκριση με άλλες αντιδιαβητικές θεραπείες.
Η μεγαλύτερη ανάλυση δεδομένων της τελευταίας 20ετίας
Τα συμπεράσματα της μελέτης βασίζονται σε δεδομένα από τις ΗΠΑ, που καλύπτουν την περίοδο 2005–2025 και αφορούν περισσότερους από 2 εκατομμύρια ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Από αυτούς, πάνω από 400.000 λάμβαναν θεραπείες GLP-1, όπως η σεμαγλουτίδη, δηλαδή, η δραστική ουσία στα ευρέως χρησιμοποιούμενα σκευάσματα της Novo Nordisk, αλλά και σε ένα σκεύσμα της Eli Lilly, καθώς και σε παλαιότερα φάρμακα της ίδιας κατηγορίας.
Πιθανή εξήγηση: Γαστρεντερικές επιδράσεις και παλινδρόμηση
Οι θεραπείες GLP-1 είναι γνωστό ότι επιβραδύνουν την πέψη, γεγονός που οδηγεί σε συχνές γαστρεντερικές παρενέργειες. Η επιβράδυνση αυτή μπορεί επίσης να αυξήσει την πιθανότητα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, ενός παράγοντα κινδύνου για χρόνιο βήχα.
Ωστόσο, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η παρουσία βήχα παρατηρήθηκε ακόμη και σε ασθενείς που δεν εμφάνιζαν συμπτώματα παλινδρόμησης, όπως ανέφεραν στο JAMA Otolaryngology – Head & Neck Surgery*.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γιατροί και οι ασθενείς
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι οι γιατροί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη αυτή τη νέα σύνδεση, όταν αξιολογούν έναν ασθενή με ανεξήγητο χρόνιο βήχα, ιδιαίτερα όταν άλλες πιθανές αιτίες δεν «ταιριάζουν» με την κλινική εικόνα.
Όπως τονίζει η συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Anca Barbu, από το Cedars-Sinai Medical Center στο Λος Άντζελες: «Συστήνουμε στους γιατρούς να ρωτούν συστηματικά τους ασθενείς με χρόνιο βήχα αν λαμβάνουν φάρμακα GLP-1, καθώς η σχέση αυτή μόλις τώρα αρχίζει να αναγνωρίζεται».
* Περισσότερα στοιχεία για τη δημοσίευση στο JAMA Otolaryngology – Head & Neck Surgery είναι διαθέσιμα στον σύνδεσμο:
https://jamanetwork.com/journals/jamaotolaryngology/article-abstract/2842204?utm_source=Sailthru&utm_medium=Newsletter&utm_campaign=Health-Rounds&utm_term=121125&lctg=63e121d07a7ced439a0e2587