Το λευκό μπαστούνι, εκτός από σύμβολο της τυφλότητας είναι και το σημαντικότερο τεχνικό βοήθημα, στην προσπάθεια ενός ατόμου με Πρόβλημα Όρασης να κινηθεί με Άνεση, ανεξαρτησία και Ασφάλεια.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Η 15η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού, με στόχο τη διάδοση της μεγάλης σημασίας της χρήσης του και την ευαισθητοποίηση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με προβλήματα όρασης, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν στην καθημερινή μετακίνησή τους.
Η όραση είναι μία αυτονόητη -για τους περισσότερους- ικανότητα, μία βασική αίσθηση για να μάθουμε, να δραστηριοποιηθούμε, να απολαύσουμε τη ζωή μας. Επειδή, ωστόσο, δεν είναι για όλους τόσο «αυτονόητη», οφείλουμε να κατανοήσουμε τις δυσκολίες προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουν τα άτομα που στερούνται την όρασή τους και που –συχνά, λόγω των ρυθμών της καθημερινότητας– τις κάνουμε όλοι μας ακόμα πιο περίπλοκες.
Tο DailyPharmaNews, μίλησε με τον Δικηγόρο, Βαγγέλη Αυγουλά, Πρόεδρο της ΑΜΚΕ «Με Άλλα Μάτια», Μέλος Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής ΚΕΔΕ και τακτικό Εκπρόσωπο στην Ελλάδα της διεθνούς οργάνωσης VIEWS για νέους με πρόβλημα όρασης, για τα προγράμματα που υλοποίησε ήδη αλλά και όσα σκοπεύει άμεσα να υλοποιήσει η ΑΜΚΕ «Με Άλλα Μάτια», αξιοποιώντας τις ψηφιακές δυνατότητες, αλλά και όσα προσπαθεί να θυμίσει σε όλους η Παγκόσμια Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού.
«Η 15η Οκτώβρη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού των τυφλών. Παγκοσμίως, το λευκό μπαστούνι είναι το τεχνικό βοήθημα το οποίο, μετά από εκπαίδευση, χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης ώστε να ανιχνεύουν τα εμπόδια στην πορεία τους και να μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα και με ασφάλεια. Η ιστορία του ξεκινά μετά τη λήξη του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου στην Αμερική, όπου αναπτύχθηκε ένα κίνημα αποκατάστασης και επανένταξης των ατόμων που τυφλώθηκαν από ατυχήματα κατά τη διάρκειά του. Το κίνημα αυτό ξεκίνησε από τον οφθαλμίατρο Richard Hoover.
Ποιος θα το πίστευε ότι, εκατό χρόνια αργότερα, σ’ έναν κόσμο εξελιγμένο με επιστήμονες που έστειλαν τους ανθρώπους στο διάστημα κι έφτιαξαν ρομπότ που διαβάζουν τη σκέψη, οι τυφλοί θα χρησιμοποιούσαμε ακόμη το ίδιο μπαστούνι, προσπαθώντας να περπατήσουμε σε πεζοδρόμια γεμάτα λακκούβες και εμπόδια —αν υπάρχουν πεζοδρόμια!— και δεν θα ήμασταν ακόμη ανεξάρτητοι, ασφαλείς και αυτοεξυπηρετούμενοι, σ’ ένα κόσμο όπου οι περισσότεροι εξακολουθούν να θεωρούν τους ανάπηρους ανθρώπους ανίκανους!
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 40-45 εκατομμύρια είναι οι ολικά τυφλοί άνθρωποι παγκοσμίως σήμερα, ενώ στην Ελλάδα αγγίζουν τους 25.000-30.000. Φανταστείτε πώς μεγαλώνουν οι αριθμοί, αν υπολογίσουμε και τα άτομα που έχουν σοβαρές βλάβες στην όραση τους.
Η σημερινή ημέρα, λοιπόν, μας υπενθυμίζει πώς όσο εξελίσσεται η εποχή και οι σύγχρονες συνθήκες καθημερινής διαβίωσης, τόσο θα πρέπει να εξελίσσεται και να παραμένει εξίσου δυναμικός ο αγώνας των ατόμων με προβλήματα όρασης για την κατάκτηση της ανεξάρτητης διαβίωσής τους».
- Με την ευκαιρία της ημέρας αυτής, θα θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα στα άτομα με προβλήματα όρασης, ίσως και στους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας;
«Το κράτος μοιάζει –έστω και με το ζόρι– να κάνει μια πιο ανθρωποκεντρική στροφή και κάτι πάει να αλλάξει. Ιστορικά θετική εξέλιξη είναι, για παράδειγμα, η υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Αναπηρία, με εμβληματικούς θεσμούς, όπως η Ανεξάρτητη Αρχή Προσβασιμότητας και ο Προσωπικός Βοηθός για τα ανάπηρα άτομα να έχουν νομοθετηθεί ήδη. Προσεύχομαι και ελπίζω αυτά να μην είναι αποσπασματικά, οι αλλαγές να ολοκληρωθούν και να πάψουν οι αυτονόητες μεταρρυθμίσεις κοινωνικής ενσωμάτωσης της διαφορετικότητας, να ταυτίζονται με την έναρξη και λήξη πολιτικών και αυτοδιοικητικών θητειών σε θέσεις διακυβέρνησης.
Από την άλλη, καλώ και προσκαλώ τα άτομα με οπτική βλάβη να έχουν ως καθημερινή τους πυξίδα το παγκόσμιο σύνθημα ζωής του αναπηρικού κινήματος «Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς». Να μην τα παρατάνε, αλλά να παλεύουν καθημερινά, να διεκδικούν και να αναζητούν λύσεις, συνεργασίες και συμμαχίες με αξιοπρέπεια και εξωστρέφεια. Ας μην ξεχνάμε ότι την αναπηρία δεν την επιλέξαμε αλλά, από τη στιγμή που υπάρχει στη ζωή μας, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και της προσωπικότητάς μας».
- Ποια είναι η πιο άμεση προτεραιότητα που θα θέλατε να υλοποιήσετε σχετικά με τις πιο επείγουσες ανάγκες των ατόμων με προβλήματα όρασης;
«Έστω και λόγω κορονοϊού, έχουμε εισέλθει στην ηλεκτρονική εποχή, όπου με ένα click από τον υπολογιστή του σπιτιού μας, εκδίδουμε πιστοποιητικά, κλείνουμε ραντεβού στον ΕΦΚΑ και στους δήμους και λαμβάνουμε στο κινητό μας τη συνταγή γιατρού και το παραπεμπτικό των ιατρικών μας εξετάσεων.
Η ΑΜΚΕ «Με Άλλα Μάτια», από την αρχή του 1ου lockdown, ξεκίνησε αφιλοκερδώς να υλοποιεί πρόγραμμα εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης ανθρώπων με προβλήματα όρασης στις νέες τεχνολογίες.
Σήμερα, έχουμε καταφέρει να λειτουργούμε μια Online ανοιχτή βιβλιοθήκη εξειδικευμένων τεχνολογικών γνώσεων για άτομα με πρόβλημα όρασης.
Το ζητούμενο είναι, με πανελλαδική οργάνωση και κρατική ευθύνη, αυτό το πρόγραμμα κατάρτισης των ατόμων με οπτική βλάβη στις νέες τεχνολογίες να ενισχυθεί και να επεκταθεί, ώστε σταθερά να προετοιμάζει και αυτή την ομάδα των συνανθρώπων μας να ωφεληθεί από την ηλεκτρονική εποχή.
Αναζητούμε χρηματοδότηση και υποστήριξη στα προγράμματά μας αυτά, διότι έτσι θα διατηρήσουμε και τις θέσεις εργασίας που η κοινωνική μας επιχείρηση προσφέρει σε ανάπηρα άτομα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διδάσκοντες και συντονιστές του εκπαιδευτικού μας αυτού προγράμματος είναι μόνο άτομα με οπτική βλάβη».
Ανάμεσα στις πολλές και αξιόλογες δράσεις και ενέργειες που υλοποιεί, η ΑΜΚΕ «Με Άλλα Μάτια» έχει ετοιμάσει ένα βίντεο, από την καθημερινή ζωή των ατόμων με προβλήματα όρασης, που αξίζει όλοι να δούμε: