Η ύπαρξη σκύλου στο σπίτι θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη του εκζέματος σε παιδιά που είναι γενετικά επιρρεπή στην πάθηση, όπως επισημαίνει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Allergy.
Το έκζεμα είναι μια δερματική διαταραχή με φαγούρα που προκαλείται από έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, αλλά λίγα είναι γνωστά για το πώς αλληλεπιδρούν οι δύο αυτές επιδράσεις.
Η διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια του Εδιμβούργου και του Μπρίστολ, τη Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και το ερευνητικό ινστιτούτο Helmholtz του Μονάχου, εξέτασε δεδομένα από σχεδόν 300.000 άτομα για να διερευνήσει αν όσοι έχουν γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη εκζέματος μπορεί να ανταποκρίνονται διαφορετικά σε περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 16 ευρωπαϊκές μελέτες για να εξετάσουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των 24 πιο σημαντικών γενετικών παραλλαγών που σχετίζονται με το έκζεμα και 18 περιβαλλοντικών παραγόντων της πρώιμης ζωής, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της μητέρας και του πρώτου έτους ζωής του παιδιού.
Μια αρχική ανάλυση περισσότερων από 25.000 ατόμων κατέδειξε ότι μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ επτά περιβαλλοντικών παραγόντων (ιδιοκτησία σκύλου, μεγαλύτερα αδέλφια, ιδιοκτησία γάτας, θηλασμός, κάπνισμα, χρήση αντιβιοτικών και πρακτικές πλύσης) και τουλάχιστον μίας καθιερωμένης γενετικής παραλλαγής για το έκζεμα.
Στη συνέχεια διεξήγαν πρόσθετη ανάλυση σε μια μεγαλύτερη ομάδα σχεδόν 255.000 ατόμων. Η ισχυρότερη αλληλεπίδραση που βρέθηκε ήταν μεταξύ μιας περιοχής του κώδικα DNA που αύξανε τον κίνδυνο εκζέματος, αλλά σε παιδιά ή βρέφη των οποίων οι οικογένειες είχαν κατοικίδιο σκύλο, αυτός ο κίνδυνος εξαφανιζόταν. Οι εργαστηριακές δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι τα μοριακά σήματα που προέρχονταν από σκύλους και θα μπορούσαν να προκαλέσουν αλλεργία, τελικά κατέστειλαν τη φλεγμονή του δέρματος.
Παρόμοια ήταν η επίδραση μεταξύ των μικρών παιδιών με τα μεγαλύτερα αδέλφια, αλλά οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να επιβεβαιωθεί η συσχέτιση.
Οι επιστήμονες υποδηλώνουν ότι η έκθεση σε ποικιλία βακτηρίων σε μικρή ηλικία, μέσω επαφής με σκύλους και άλλα παιδιά, θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από την προστατευτική επίδραση.
Διευκρινίζεται, ωστόσο, ότι η μελέτη δεν εξέτασε την επίδραση της έκθεσης σε σκύλο στη θεραπεία του υπάρχοντος εκζέματος και οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η απόκτηση σκύλου μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα σε ορισμένα παιδιά.