Έχετε την αίσθηση ότι κάθε φορά που επισκέπτεστε τον οδοντίατρο, προκύπτει και ένα νέο πρόβλημα; Ένα καινούργιο σφράγισμα, αιμορραγία στα ούλα, ευαισθησία στο κρύο ή κάποια αποκατάσταση που χρειάζεται αντικατάσταση;
«Αν αυτό σας ακούγεται γνώριμο, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η λύση δεν βρίσκεται απαραίτητα στο να βουρτσίζετε απλώς πιο συχνά τα δόντια σας. Το κλειδί είναι να εντοπιστούν οι παράγοντες που προκαλούν τα προβλήματα και να δημιουργηθεί ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα πρόληψης» επισημαίνει η Χειρουργός Οδοντίατρος κ. Μαρία Τσαούτου και συνεχίζει:
1. Μην αντιμετωπίζετε μόνο το πρόβλημα, αλλά και την αιτία του
Ένα σφράγισμα αποκαθιστά τη βλάβη που έχει προκαλέσει η τερηδόνα, αλλά δεν εξαλείφει από μόνο του τους παράγοντες που οδήγησαν σε αυτήν. Αντίστοιχα, ο επαγγελματικός καθαρισμός βοηθά στην απομάκρυνση της πλάκας και της πέτρας, αλλά δεν υποκαθιστά την καθημερινή φροντίδα.
Όταν εμφανίζονται επανειλημμένα τερηδόνες ή ουλίτιδα, χρειάζεται να διερευνηθούν οι πιθανές αιτίες: η συχνότητα κατανάλωσης ζάχαρης, η συσσώρευση μικροβιακής πλάκας, η μειωμένη παραγωγή σάλιου, η έκθεση σε οξέα ή οι δυσκολίες στον καθαρισμό συγκεκριμένων περιοχών.
Η σωστή διάγνωση επιτρέπει στον οδοντίατρο να προτείνει μια στρατηγική που στοχεύει στην πρόληψη νέων προβλημάτων και όχι μόνο στην αποκατάσταση των ήδη υπαρχόντων.
2. Το μυστικό δεν είναι μόνο πόσο συχνά τρώτε ζάχαρη, αλλά και πόσο συχνά εκτίθενται τα δόντια σας σε αυτήν
Κάθε φορά που καταναλώνουμε ζάχαρη, τα βακτήρια της οδοντικής πλάκας παράγουν οξέα που μπορούν να απομακρύνουν μεταλλικά στοιχεία από το σμάλτο. Όταν αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται συχνά μέσα στην ημέρα, τα δόντια έχουν λιγότερο χρόνο να ανακάμψουν.
Γι’ αυτό, εκτός από την ποσότητα των γλυκών, έχει σημασία και η συχνότητα κατανάλωσής τους. Η συνεχής κατανάλωση μικρών σνακ, καραμελών ή ζαχαρούχων ροφημάτων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τερηδόνας.
Προτιμήστε να περιορίζετε τα γλυκά στα κύρια γεύματα, να αποφεύγετε το συνεχές τσιμπολόγημα και να επιλέγετε νερό αντί για ζαχαρούχα ποτά ανάμεσα στα γεύματα.
3. Το βούρτσισμα δεν αρκεί αν παραλείπετε τα μεσοδόντια διαστήματα
Το βούρτσισμα δύο φορές την ημέρα, για περίπου δύο λεπτά, με φθοριούχο οδοντόκρεμα αποτελεί βασικό πυλώνα της πρόληψης. Ωστόσο, η οδοντόβουρτσα δεν καθαρίζει αποτελεσματικά όλες τις επιφάνειες ανάμεσα στα δόντια.
Η καθημερινή χρήση οδοντικού νήματος και μεσοδόντιων βουρτσών, ανάλογα με τις ανάγκες σας, συμβάλλει στην απομάκρυνση της πλάκας από αυτές τις περιοχές και στη διατήρηση της υγείας των ούλων.
Εξίσου σημαντική είναι η τεχνική του βουρτσίσματος. Η υπερβολική πίεση δεν καθαρίζει απαραίτητα καλύτερα και μπορεί να συμβάλει στη φθορά των οδοντικών ιστών ή στον τραυματισμό των ούλων.
4. Μην αγνοείτε τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια
Αιμορραγία κατά το βούρτσισμα, επίμονη κακοσμία, ευαισθησία, υποχώρηση των ούλων ή πόνος δεν πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικά φαινόμενα.
Η τερηδόνα, ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια, μπορεί να μην προκαλεί καθόλου συμπτώματα. Επομένως, η απουσία πόνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλα είναι καλά.
Η έγκαιρη εξέταση μπορεί να επιτρέψει την αντιμετώπιση ορισμένων προβλημάτων πριν εξελιχθούν σε εκτεταμένες βλάβες που απαιτούν πιο σύνθετες θεραπείες.
5. Ο τακτικός έλεγχος πρέπει να είναι εξατομικευμένος
Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς τον ίδιο αριθμό επισκέψεων στον οδοντίατρο. Η συχνότητα των ελέγχων και των επαγγελματικών καθαρισμών καθορίζεται με βάση τον ατομικό κίνδυνο τερηδόνας, την κατάσταση των ούλων, το ιστορικό και τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε στόματος.
Για έναν ασθενή με συχνές τερηδόνες ή περιοδοντικά προβλήματα, ένα πιο στενό πρόγραμμα παρακολούθησης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Ο στόχος δεν είναι να επισκέπτεστε τον οδοντίατρο μόνο όταν εμφανιστεί πόνος, αλλά να προλαμβάνετε, όσο είναι δυνατόν, την εμφάνιση νέων προβλημάτων.
6. Προστατέψτε τα δόντια σας από τη φθορά, όχι μόνο από την τερηδόνα
Δεν προκαλούνται όλα τα οδοντιατρικά προβλήματα από τα βακτήρια. Η συχνή έκθεση σε όξινα τρόφιμα και ποτά μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του σμάλτου, ενώ το σφίξιμο ή ο τριγμός των δοντιών μπορεί να προκαλέσει φθορά, ρωγμές ή μυϊκή καταπόνηση.
Αν καταναλώνετε συχνά όξινα ροφήματα, αποφύγετε να τα κρατάτε για πολλή ώρα στο στόμα. Μετά την έκθεση σε οξέα, είναι προτιμότερο να ξεπλένετε το στόμα με νερό και να περιμένετε περίπου 30–60 λεπτά πριν βουρτσίσετε τα δόντια σας.
Εάν παρατηρείτε ανεξήγητη φθορά, πρωινό πόνο στους μυς της γνάθου ή συχνό σφίξιμο των δοντιών, συζητήστε το με τον οδοντίατρό σας.
Ο ρόλος του οδοντιάτρου: Ολοκληρωμένη θεραπεία, αισθητική και μακροχρόνια φροντίδα
Η διατήρηση ενός υγιούς χαμόγελου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την καθημερινή φροντίδα του ασθενούς. Εξίσου σημαντικός είναι ο ρόλος του οδοντιάτρου, ο οποίος οφείλει να προσεγγίζει κάθε στόμα συνολικά, τόσο από θεραπευτική όσο και από αισθητική άποψη.
Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να αντιμετωπίζεται κάθε πρόβλημα μεμονωμένα, τη στιγμή που εμφανίζεται. Απαιτείται ολοκληρωμένη αξιολόγηση της στοματικής υγείας, εντοπισμός των αιτιών που προκαλούν επαναλαμβανόμενα προβλήματα και σχεδιασμός ενός εξατομικευμένου θεραπευτικού πλάνου, με στόχο την αποκατάσταση της λειτουργίας, τη διατήρηση των φυσικών δοντιών και την επίτευξη ενός αρμονικού, φυσικού αισθητικού αποτελέσματος.
Παράλληλα, ευθύνη του οδοντιάτρου είναι να καθοδηγεί σωστά τον ασθενή, εξηγώντας ποιες συνήθειες χρειάζεται να αλλάξει, ποια μέτρα πρόληψης πρέπει να ακολουθεί και πώς μπορεί να προστατεύσει τις οδοντιατρικές εργασίες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.
«Η ολοκλήρωση μιας θεραπείας δεν σημαίνει και το τέλος της φροντίδας. Οι εμφράξεις, οι στεφάνες, οι όψεις, τα εμφυτεύματα και οι υπόλοιπες αποκαταστάσεις χρειάζονται κατάλληλη συντήρηση και τακτική παρακολούθηση, ώστε να διατηρούνται σε καλή κατάσταση και να εντοπίζονται έγκαιρα πιθανά προβλήματα. Η συχνότητα των επανελέγχων και οι οδηγίες συντήρησης πρέπει να προσαρμόζονται στο είδος των εργασιών και στις ανάγκες κάθε ασθενούς.
Η σωστή συνεργασία μεταξύ οδοντιάτρου και ασθενούς, με κοινό στόχο την πρόληψη και τη μακροχρόνια διατήρηση του αποτελέσματος, αποτελεί βασική προϋπόθεση για ένα στόμα που παραμένει υγιές, λειτουργικό και αισθητικά ισορροπημένο στον χρόνο» καταλήγει η κ. Τσαούτου.