Το Tai Chi συνδέεται με βελτίωση της φυσικής ικανότητας μεταξύ των ηλικιωμένων με ορισμένες κοινές μακροχρόνιες παθήσεις, δείχνει μια συγκεντρωτική ανάλυση των διαθέσιμων στοιχείων, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα.
Το Tai Chi αποτελείται από αργές, απαλές, ρέουσες κινήσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας και της στάσης του σώματος. Περιλαμβάνει επίσης ασκήσεις χαλάρωσης της ψυχής και του πνεύματος και έλεγχο της αναπνοής.
Οι ερευνητές θέλησαν να μάθουν πόσο αποτελεσματική θα ήταν η αρχαία αυτή κινέζικη άσκηση σε μακροχρόνιες παθήσεις που είναι κοινές μεταξύ των ηλικιωμένων. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποίησαν στοιχεία μελετών που δημοσιεύτηκαν μέχρι το 2014, σχετικά με τη χρήση του Τάι Τσι σε άτομα με καρκίνο, οστεοαρθρίτιδα, καρδιακή ανεπάρκεια και ΧΑΠ.
Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων κυμαινόταν από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70, ενώ η μέση διάρκεια του προγράμματος κατάρτισης Tai Chi ήταν 12 εβδομάδες, με τις περισσότερες συνεδρίες να διαρκούν μία ώρα. Η εκπαίδευση Tai Chi προσφερόταν συνήθως δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Tai Chi συνδέθηκε με τάσεις ή σαφή βελτίωση, της φυσικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης, με βελτίωση των συμπτωμάτων του πόνου και της δυσκαμψίας στην οστεοαρθρίτιδα καθώς και της δύσπνοιας στην ΧΑΠ.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, παρόλο που από τη συγκεκριμένη μελέτη δεν αποδεικνύεται μία σχέση αιτίας αποτελέσματος, τα ευρήματα συμφωνούν με εκείνα της προηγούμενης έρευνας και αναδεικνύουν ένα λογικό σημείο εκκίνησης για να εξεταστεί η αξία των προγραμμάτων άσκησης, όπως το Tai Chi και η χρήση τους ως συμπληρωματική θεραπεία, στα άτομα με διάφορες μακροχρόνιες παθήσεις.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση British Journal of Sports Medicine.