Ο ΕΟΠΥΥ βάζει τους ασθενείς να βαθμολογούν συμβεβλημένους γιατρούς μέσα από το myEOPYY app. Οι ιδιώτες γιατροί προειδοποιούν ότι η ικανοποίηση δεν είναι δείκτης ιατρικής ποιότητας. Τι λένε τα στοιχεία και τι ζητά η Σ.ΙΔ.Ι.Ε.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Μετά από μια επίσκεψη στον γιατρό, το κινητό σας χτυπά. Ένα SMS σάς καλεί να πείτε πώς σας φάνηκε η εξυπηρέτηση. Ήταν άνετη η αναμονή; Ήταν ευγενική η γραμματεία; Έφτασε εύκολα κανείς στο ιατρείο; Η σκηνή αυτή θα γίνει καθημερινότητα για εκατομμύρια ασφαλισμένους, και ένα μεγάλο μέρος του ιατρικού κόσμου θεωρεί ότι κρύβει μια επικίνδυνη σύγχυση: ότι η ευχάριστη εμπειρία και η σωστή ιατρική είναι το ίδιο πράγμα.
Το νέο σύστημα με μια ματιά
Στις 3 Νοεμβρίου 2026, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας και η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ παρουσίασαν το myEOPYY app. Η εφαρμογή συγκεντρώνει στο κινητό τον προσωπικό Φάκελο Ασφάλισης Υγείας. Ο ασφαλισμένος βλέπει εκεί την ασφαλιστική του ικανότητα, τις επισκέψεις, τις πράξεις, τις νοσηλείες και τις συνταγογραφήσεις του. Μπορεί, επίσης, να ζητά αποζημίωση φωτογραφίζοντας την απόδειξη και να κλείνει ραντεβού για τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους, βλέποντας τον μέσο χρόνο αναμονής στα φαρμακεία του Οργανισμού. Σύμφωνα με το υπουργείο, 4,6 εκατομμύρια ΑΜΚΑ έχουν ήδη συνδεθεί στον φάκελο και το 77% των αιτημάτων του τελευταίου μήνα υποβλήθηκε ψηφιακά.
Μαζί με την εφαρμογή τέθηκε σε εφαρμογή και το «Σύστημα Αξιολόγησης Παρόχων». Μετά την επίσκεψη ο ασφαλισμένος ειδοποιείται με SMS και συμπληρώνει από τον φάκελό του ένα σύντομο ερωτηματολόγιο. Στην πρώτη φάση, καλύπτονται οι συμβεβλημένοι ιδιώτες γιατροί, τα διαγνωστικά εργαστήρια και τα φυσιοθεραπευτήρια. Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι έτσι δίνεται στον ασφαλισμένο «η απόλυτη δύναμη και ο έλεγχος» των υπηρεσιών που λαμβάνει, και πρόσθεσε ότι θα μπορεί να αξιολογεί και νοσοκομεία και κέντρα υγείας.
«Με έκπληξη και αγανάκτηση»: η θέση της Σ.ΙΔ.Ι.Ε.
Η Συνομοσπονδία Ιδιωτών Ιατρών Ελλάδος εκφράζει την έκπληξη και την έντονη αγανάκτησή της για τα παραπάνω. Η ένστασή της έχει δύο σκέλη, τον σκοπό του εγχειρήματος και το πλαίσιό του. Σύμφωνα με τη Σ.ΙΔ.Ι.Ε., η εφαρμογή εντάσσεται σε πρόγραμμα ψηφιακού μετασχηματισμού ύψους περίπου 39 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Μέσα σε αυτό, οι ασθενείς καλούνται να βαθμολογήσουν με αστεράκια την άνεση των χώρων αναμονής, την ευγένεια της γραμματείας, τον χρόνο εξυπηρέτησης και την πρόσβαση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Οι γιατροί ρωτούν αν οι εμπνευστές του συστήματος διακρίνουν την αξιολόγηση της εξυπηρέτησης ενός πολίτη από την αξιολόγηση ενός επιστήμονα που φέρει ευθύνη για την ανθρώπινη υγεία. Με σαρκαστική διάθεση σημειώνουν ότι η αξία ενός γιατρού μοιάζει να εξαρτάται πλέον από το πόσο αναπαυτικός είναι ο καναπές του ιατρείου και από το αν περνά συχνά λεωφορείο απ’ έξω. Την ίδια στιγμή, αναγνωρίζουν ότι ο ασθενής δικαιούται αξιοπρεπή εξυπηρέτηση, καθαρούς χώρους και σεβασμό. Επισημαίνουν, όμως, ότι τίποτα από αυτά δεν αποτελεί μέτρο επιστημονικής ικανότητας.
Ο κίνδυνος να τιμωρείται η σωστή απόφαση
Το βαρύτερο επιχείρημα αφορά την ιατρική πράξη. Ένας γιατρός που αρνείται να γράψει μια περιττή εξέταση ή μια αδικαιολόγητη θεραπεία κάνει σωστά τη δουλειά του. Αν ο ασθενής, όμως, θεωρήσει ότι δεν εισακούστηκε, η βαθμολογία μπορεί να τιμωρήσει ακριβώς αυτή την απόφαση. Το ζήτημα γίνεται οξύτερο αν οι αξιολογήσεις χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για επιβραβεύσεις ή κυρώσεις, όπως έχει αναφερθεί. Τότε, αναρωτιούνται οι γιατροί, ποιος θα προστατεύσει την ανεξαρτησία της ιατρικής κρίσης από την πίεση της δημοφιλίας;
Οι επιφυλάξεις αυτές συνδέονται με ευρήματα της διεθνούς έρευνας. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 στο Archives of Internal Medicine* παρακολούθησε περισσότερους από 36.000 ενήλικες στις ΗΠΑ:
-Οι πιο ικανοποιημένοι από τους γιατρούς τους είχαν περίπου 9% υψηλότερες συνολικές δαπάνες υγείας και περισσότερες εισαγωγές σε νοσοκομείο.
-Είχαν, επίσης, 26% μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας στην παρακολούθηση των περίπου τεσσάρων ετών.
Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, που δεν αποδεικνύει αιτιότητα, και οι συγγραφείς της επισημαίνουν ότι δεν γνωρίζουμε πλήρως τι καθορίζει την ικανοποίηση. Ο επικεφαλής ερευνητής, Joshua Fenton, προειδοποίησε ότι η προσπάθεια να ικανοποιηθούν οι ασθενείς μπορεί να οδηγεί σε περιττή φροντίδα με κινδύνους και χωρίς όφελος. Σημείωσε, επίσης, ότι η ικανοποίηση δεν πρέπει να υπερκαλύπτει τη σχέση γιατρού και ασθενούς. Το ίδιο υποστηρίζει και η ελληνική Συνομοσπονδία, με άλλα λόγια.
Ποιος πληρώνει τις συνθήκες που βαθμολογούνται;
Η Σ.ΙΔ.Ι.Ε. βάζει στο τραπέζι και τη δική της εκδοχή για τις προτεραιότητες της Πολιτείας. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας παλεύει με ελλείψεις και οικονομικούς περιορισμούς, και παρ’ όλα αυτά ευρωπαϊκοί πόροι διατίθενται σε ένα σύστημα που ζητά από τους ασφαλισμένους να κρίνουν την άνεση των καθισμάτων και την ευκολία πρόσβασης στο ιατρείο. Αντί να εξασφαλίζονται καλύτερες συνθήκες άσκησης της Ιατρικής και ουσιαστική πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες, λέει η Συνομοσπονδία, επενδύεται στην ψηφιακή καταγραφή εντυπώσεων.
Εδώ, η συζήτηση γυρίζει στον ίδιο τον Οργανισμό. Αν ο ΕΟΠΥΥ ενδιαφέρεται για τους χώρους, τους χρόνους αναμονής και τις συνθήκες εξυπηρέτησης, οφείλει να εξετάσει και αν οι αποζημιώσεις που καταβάλλει επιτρέπουν στους συμβεβλημένους γιατρούς να ανταποκριθούν σε αυτές τις απαιτήσεις. Όποιος καθορίζει τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας δεν μπορεί να μεταθέτει μόνο στους γιατρούς την ευθύνη για τις συνθήκες παροχής τους. Η Σ.ΙΔ.Ι.Ε. χαρακτηρίζει την προσέγγιση προσβλητική για τον ιατρικό κόσμο και ζητά από το υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΠΥΥ να επανεξετάσουν τον σκοπό, τα κριτήρια και κυρίως τις ενδεχόμενες συνέπειες της διαδικασίας.
Τι σημαίνει, τελικά, «καλή περίθαλψη»
Η απάντηση της Συνομοσπονδίας στο ερώτημα που ανοίγει το νέο σύστημα είναι σαφής. Η ποιότητα της περίθαλψης δεν αποδεικνύεται από την ευχάριστη εμπειρία μιας επίσκεψης. Αποδεικνύεται από την ορθότητα των ιατρικών αποφάσεων, την ασφάλεια του ασθενούς και το αποτέλεσμα της φροντίδας που παρέχεται. Η καλή εξυπηρέτηση έχει θέση σε μια σύγχρονη υπηρεσία υγείας, αλλά αποτελεί συμπλήρωμα της ποιότητας και όχι υποκατάστατό της.
Η Σ.ΙΔ.Ι.Ε. καταλήγει ότι ο γιατρός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο βαθμολόγησης εντυπώσεων. Ζητά από την Πολιτεία να στραφεί, επιτέλους, στην πραγματική ποιότητα των υπηρεσιών υγείας.