Ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης αναφέρεται σε έναν ιδιαίτερο τύπο διαβήτη,ο οποίος κάνει την εμφάνιση του σε έγκυες γυναίκες που δεν είχαν προηγουμένως ιστορικό διαβήτη.
Αυτή η μορφή διαβήτη εμφανίζεται συνήθως μετά τον 6ο μήνα της κύησης και αφορά το 5% έως 6% των εγκύων. Μετά το τέλος της εγκυμοσύνης το σάκχαρο επανέρχεται στα φυσιολογικά όρια, εφόσον δεν προϋπάρχει ιστορικό διαβήτη πριν την εγκυμοσύνη. Ένα ποσοστό γυναικών 30-60% των γυναικών με διαβήτη κύησης θα εμφανίσουν μόνιμο διαβήτη μετά από 10-16 χρόνια.
Ο διαβήτης κύησης, εάν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες σοβαρές επιπλοκές, με κυριότερες την προεκλαμψία, την αύξηση του αμνιακού υγρού, τον πρόωρο τοκετό και τη γέννηση μωρών με μεγάλο βάρος (μακροσωμία). Επιπλέον, το έμβρυο είναι πιθανό να γεννηθεί με αναπνευστικά προβλήματα, με προβλήματα υπογλυκαιμίας και με ίκτερο.
Αίτια
Ο διαβήτης εκδηλώνεται όταν υπάρχει απορρύθμιση στην παραγωγή και τη λειτουργία της ινσουλίνης. Στην εγκυμοσύνη, όλες οι γυναίκες αναπτύσσουν μια σχετική αντίσταση στην ινσουλίνη, λόγω της αμφίδρομης δράσης μεταξύ των ορμονών της κύησης και της ευαισθησίας των κυττάρων στη δράση της ινσουλίνης.
Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην ανάπτυξη του διαβήτη κύησης είναι:
• Ο προδιαβήτης.
• Το ιστορικό διαβήτη σε προηγούμενη εγκυμοσύνη.
• Το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη.
• Το ιστορικό ανεξήγητου εμβρυϊκού θανάτου.
• Η πολύδυμη κύηση.
• Οι γυναίκες ηλικίας μεγαλύτερη από 25 ετών.
• Οι υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες.
• Η μειωμένη φυσική δραστηριότητα και η καθιστική ζωή.
• Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
• Το κάπνισμα.
Συμπτώματα
Οι περισσότερες έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης δεν θα εμφανίσουν συμπτώματα. Ωστόσο, όταν αυτά εκδηλωθούν συνήθως περιλαμβάνουν συχνές ουρολοιμώξεις και κολπίτιδες, αυξημένη δίψα, έντονο αίσθημα πείνας, συχνοουρία, διαταραχές όρασης, μουδιάσματα των άκρων, εύκολη κόπωση και αδυναμία.
Διάγνωση
Η διάγνωση του διαβήτη κύησης γίνεται με τη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (καμπύλη σακχάρου), η οποία πραγματοποιείται συνήθως κατά την 24η-28η εβδομάδα της κύησης. Όμως, εάν υπάρχουν σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, η εξέταση πραγματοποιείται νωρίτερα και συχνότερα, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπλοκές του διαβήτη.
Θεραπεία
Οι έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης χρειάζονται στενή παρακολούθηση από μαιευτήρα, ενδοκρινολόγο και διαιτολόγο. Προκειμένου η κύηση να εξελιχθεί ομαλά, είναι απολύτως απαραίτητη η ρύθμιση του σακχάρου. Παρεμβάσεις όπως η υγιεινή διατροφή και η άσκηση συνήθως επαρκούν για τη ρύθμιση του διαβήτη κύησης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο, για την αποφυγή σοβαρών επιπλοκών στην έγκυο και το έμβρυο, είναι απαραίτητη η έναρξη θεραπείας του διαβήτη με ινσουλίνη.