Ένα επώδυνο οζίδιο που εμφανίζεται στη μασχάλη, υποχωρεί και ξαναγυρίζει. Ύστερα, ένα δεύτερο και ένα τρίτο, και μαζί η αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά κανείς δεν μπορεί να το ονομάσει. Για πολλούς ανθρώπους με διαπυητική ιδρωταδενίτιδα, αυτό το σκηνικό κρατά χρόνια, ενίοτε σχεδόν μία δεκαετία, με επισκέψεις σε διαφορετικούς γιατρούς, λανθασμένες εκτιμήσεις και, κάποιες φορές, χειρουργεία χωρίς να έχει προηγηθεί διάγνωση.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Αυτήν την πραγματικότητα θέλει να γνωρίσει στο κοινό ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών «Επιδέρμια». Με μια διαδραστική εμπειρία, που ξεκινά το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στο Athens Metro Mall, καλεί τον καθένα να μπει, έστω για λίγο, στη θέση όσων ζουν με τη νόσο.
Τι είναι η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα
Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα, γνωστή και ως ανάστροφη ακμή, είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης και υποτροπιάζουσα πάθηση του δέρματος, που προσβάλλει τους θύλακες των τριχών σε περιοχές με αποκρινείς αδένες, κυρίως στις μασχάλες, στη βουβωνική χώρα, κάτω από τους μαστούς και στην περιγεννητική περιοχή. Το βασικό της σύμπτωμα είναι τα βαθιά, επανεμφανιζόμενα οζίδια και αποστήματα. Σύμφωνα με τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα, η διάγνωση τίθεται όταν συνυπάρχουν τρία στοιχεία: τυπικές βλάβες (επώδυνα οζίδια, αποστήματα, συρίγγια ή ουλές), τυπική εντόπιση και χρόνια πορεία με πολλαπλές υποτροπές, με ιστορικό τουλάχιστον έξι μηνών.
Δεν πρόκειται για σπάνια πάθηση, αν και οι εκτιμήσεις για τη συχνότητά της διαφέρουν πολύ ανάμεσα στις μελέτες. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 0,05% έως 4,1%, και στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η νόσος είναι πιο συχνή σε γυναίκες σε παραγωγική ηλικία. Ο κίνδυνος συνδέεται και με παράγοντες όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, το στρες, οι ορμονικοί παράγοντες και η κληρονομική επιβάρυνση. Και δεν είναι «απλώς δερματολογικό» ζήτημα. Η νόσος θεωρείται συστηματική φλεγμονώδης πάθηση, και γι’ αυτό η χειρουργική αντιμετώπιση από μόνη της δεν οδηγεί σε ίαση, αλλά πρέπει να συνδυάζεται με μακροχρόνια συστηματική θεραπεία.
Το μεγάλο εμπόδιο: Ο χρόνος που χάνεται
Αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο συμφωνούν οι ειδικοί και οι ασθενείς, αυτό είναι η καθυστέρηση της διάγνωσης. Σε διεθνή δημοσιεύματα, αναφέρεται μέση καθυστέρηση 7,2 ετών, έναντι 1,6 ετών για την ψωρίαση. Άλλες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η καθυστέρηση πλησιάζει τα δέκα χρόνια και συνήθως έρχεται μετά από πολλαπλές επισκέψεις σε γιατρούς. Ο χρόνος αυτός μετράει. Ακόμη και μικρές καθυστερήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμη ουλοποίηση, ενώ η ντροπή και ο φόβος κάνουν πολλούς ανθρώπους να μην ζητήσουν βοήθεια.
Χρόνια χωρίς διάγνωση: Η Τίνα ζει με τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα και μας βοηθά να τη γνωρίσουμε
Η Τίνα Κουκοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου «Επιδέρμια» και η ίδια ασθενής με διαπυητική ιδρωταδενίτιδα, γνωρίζει καλά αυτή την πορεία και μιλά για την εμπειρία της στο DailyPharmaNews, για τη διάγνωση, το στίγμα και την καθημερινότητα, αλλά και για τις νεότερες, στοχευμένες θεραπείες και την πρόσβαση των ασθενών σε αυτές.
«Η διάγνωση της Διαπυητικής Ιδρωταδενίτιδας συχνά καθυστερεί για πολλά χρόνια, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να παρερμηνευθούν ή να υποτιμηθούν», εξηγεί. «Αυτή η καθυστέρηση έχει σημαντικές συνέπειες, καθώς η νόσος μπορεί να εξελίσσεται, οδηγώντας σε συχνότερες και βαρύτερες εξάρσεις, έντονο πόνο και μεγαλύτερη επιβάρυνση της υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών».
Όπως λέει, πολλοί συνασθενείς της περνούν χρόνια με συμπτώματα χωρίς να γνωρίζουν την αιτία, ενώ αρκετοί υποβάλλονται ακόμη και σε χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς να έχει προηγηθεί η διάγνωση της νόσου. «Αυτό σημαίνει ότι συχνά χάνεται πολύτιμος χρόνος μέχρι να λάβουν την κατάλληλη θεραπευτική φροντίδα». Γι’ αυτό, το μήνυμά της είναι σαφές: οι ασθενείς πρέπει να απευθύνονται όσο το δυνατόν νωρίτερα σε δερματολόγο, που είναι ο κατάλληλος ειδικός για τη διάγνωση και τη διαχείριση της νόσου. Η έγκαιρη διάγνωση και η σχέση εμπιστοσύνης με τον θεράποντα ιατρό, όπως τονίζει, μπορούν να βελτιώσουν καθοριστικά την πορεία της νόσου και την ποιότητα ζωής.
Οι μύθοι που πονούν όσο και οι βλάβες
Πέρα από τον σωματικό πόνο, οι ασθενείς κουβαλούν και ένα βαρύ φορτίο παρεξηγήσεων. Η νόσος δεν είναι μεταδοτική και δεν έχει καμία σχέση με την προσωπική υγιεινή, κάτι που τονίζεται και στις καμπάνιες ενημέρωσης του Συλλόγου. Παρ’ όλα αυτά, οι μύθοι επιμένουν. «Επειδή η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό, δυστυχώς, δεν είναι σπάνιο να θεωρείται λανθασμένα ότι σχετίζεται με την προσωπική υγιεινή ή ότι είναι μεταδοτική», λέει η κα. Κουκοπούλου. «Οι παρανοήσεις αυτές δημιουργούν έντονο ψυχολογικό φορτίο, κοινωνική απομόνωση και δυσκολίες στις προσωπικές, κοινωνικές και επαγγελματικές σχέσεις των ασθενών».
Ο στόχος του Συλλόγου, όπως περιγράφει, είναι να καταρριφθούν αυτοί οι μύθοι και να περάσει ένα απλό μήνυμα: κανένας ασθενής δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος απέναντι στη νόσο. Μέσα από τον Σύλλογο μπορεί να βρει ενημέρωση, ουσιαστική υποστήριξη και μια κοινότητα ανθρώπων που κατανοούν πραγματικά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει.
Νέες θεραπείες και ό,τι δεν καλύπτεται ακόμη
Τα τελευταία χρόνια η αντιμετώπιση της νόσου έχει προχωρήσει. «Έχουν γίνει σημαντικά βήματα στη θεραπευτική αντιμετώπιση», σημειώνει η κα. Κουκοπούλου. «Οι σύγχρονες συστηματικές θεραπείες, που βοηθούν στον μακροπρόθεσμο έλεγχο της νόσου, είναι φάρμακα υψηλού κόστους που στη χώρα μας χορηγούνται δωρεάν για όλους τους ασθενείς».
Η καθημερινή φροντίδα, όμως, έχει και άλλες πλευρές. Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων περιλαμβάνει τη φροντίδα των τραυμάτων, και εκεί οι ασθενείς επιβαρύνονται οικονομικά. Πληρώνουν για αναλώσιμα υλικά και εξειδικευμένα δερμοκαλλυντικά, καθώς και συμμετοχή σε τοπικές θεραπείες. Στο ερώτημα «τι θα ήθελε να αλλάξει», η απάντησή της είναι ξεκάθαρη: «Αν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε κάτι, αυτό θα ήταν η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση γύρω από τη νόσο. Η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα δεν πρέπει πλέον να παραμένει μια “αόρατη” ή άγνωστη νόσος».
«Η ζωή μου με τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα»: Μια εμπειρία που σε βάζει στη θέση του άλλου
Με αυτό ακριβώς το πνεύμα σχεδιάστηκε η δράση «Η ζωή μου με τη Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα». Μέσα από μια πρωτότυπη διαδραστική εγκατάσταση, οι επισκέπτες ακολουθούν τη συναισθηματική διαδρομή ενός ανθρώπου που ζει με τη νόσο. Γνωρίζουν τις δυσκολίες, τον πόνο, την ψυχολογική επιβάρυνση και τους περιορισμούς μιας έξαρσης. Γνωρίζουν όμως και τη χαρά, την ανακούφιση και την αίσθηση ελευθερίας όταν αυτή υποχωρεί και ο άνθρωπος μπορεί να επιστρέψει στους φίλους του, στις αγαπημένες του δραστηριότητες και στην κοινωνική ζωή.
Η εμπειρία κορυφώνεται με ένα συμβολικό πάρτι, ένα πέρασμα από τον περιορισμό στην ελευθερία, από τη στεναχώρια στη χαρά και από την απομόνωση στη συμμετοχή. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί και χορευτικό δρώμενο-έκπληξη με την πολυβραβευμένη χορευτική ομάδα Χορόραμα, σε χορογραφία της Άννυς Κωνσταντίνου, που μεταφέρει με την κίνηση το μήνυμα της δύναμης, της αισιοδοξίας και της επιστροφής στη ζωή.
Πού και πότε, και δυο λόγια για τον Σύλλογο
Η δράση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026, από τις 11:00 έως τις 13:00, στο Athens Metro Mall (κοντά στο κατάστημα Public), στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης 276, στον Άγιο Δημήτριο. Η πρόσβαση γίνεται με το μετρό, Γραμμή 2, στάση «Άγιος Δημήτριος – Αλέξανδρος Παναγούλης».
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών με Δερματικά Νοσήματα και Ψωριασική Αρθρίτιδα «Επιδέρμια» δημιουργήθηκε από ασθενείς, με στόχο τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, την ενίσχυση της φωνής τους και τη συνολική στήριξή τους. Επιδιώκει μια πραγματικά ασθενοκεντρική περίθαλψη και παρέχει έγκυρη πληροφόρηση σε ασθενείς, οικογένειες και κάθε ενδιαφερόμενο για τις εξελίξεις στα δερματικά νοσήματα και στην ψωριασική αρθρίτιδα, με στόχο την αποστιγματοποίηση και τη συμπερίληψη. Είναι μέλος διεθνών οργανισμών, όπως ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαπυητικής Ιδρωταδενίτιδας (EHSF) και η Παγκόσμια Ένωση Συλλόγων Ασθενών με Δερματικές Νόσους (GlobalSkin), και εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς και ευρωπαϊκές ομοσπονδίες ασθενών.
