Από τη Γιάννα Τριανταφύλλη.
Η αυτοκτονία παραμένει ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα δημόσιας υγείας που πλήττουν τους νέους ενήλικες. Σύμφωνα με τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), η αυτοκτονία είναι σήμερα η τρίτη κύρια αιτία θανάτου στα άτομα ηλικίας 18 έως 25 ετών, με αύξηση 51% στους θανάτους από αυτοκτονίες μεταξύ 2000 και 2021.
Κι ενώ αυτή η τάση είναι βαθιά ανησυχητική για τον γενικό πληθυσμό, είναι ακόμη πιο ανησυχητική για τους νεαρούς ενήλικες που ζουν με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες.
Έρευνα του Πανεπιστημίου Florida Atlantic ρίχνει φως στην αυξανόμενη ανησυχία για την αυτοκτονικότητα μεταξύ των νεαρών ενηλίκων με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες και στα σημαντικά κενά που υπάρχουν στις πολιτικές της δημόσιας υγείας απέναντι σε αυτό το ζήτημα.
Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια εκτενή ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για να διερευνήσουν τους αυξημένους παράγοντες κινδύνου, τα θεωρητικά πλαίσια και τις πρακτικές στρατηγικές πρόληψης που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της αυτοκτονίας σε αυτόν τον ευάλωτο πληθυσμό.
Οι ερευνητές εντόπισαν πολλαπλούς παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση του κινδύνου αυτοκτονίας, με κυριότερους:
• Την έλλειψη πρόσβασης στην εκπαίδευση ή σε ευκαιρίες απασχόλησης.
• Τα ψηλά ποσοστά τραύματος, κακοποίησης και εκφοβισμού.
• Την αυξημένη εξάρτηση από τους φροντιστές.
• Την παρορμητικότητα και τη συναισθηματική δυσρύθμιση.
• Τον κοινωνικό αποκλεισμό και στίγμα.
Τα αναγκαία μέτρα υποστήριξης
Για την πρόληψη των αυτοκτονιών στους νεαρούς ενήλικες με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες οι ερευνητές προτείνουν την αύξηση των επενδύσεων τόσο σε κλινικές όσο και σε δημόσιες υποδομές υγείας, καθώς και την εφαρμογή μέτρων στήριξης όπως:
• Εκπαίδευση παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου αυτοκτονίας στα άτομα με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες.
• Διασφάλιση ότι οι γραμμές βοήθειας για κρίσεις και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης είναι προσβάσιμες και προσαρμοσμένες στα άτομα με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες.
• Δημιουργία δικτύων υποστήριξης σε επίπεδο κοινότητας για τη μείωση του στιγματισμού και της απομόνωσης.
• Χρηματοδότηση πρόσθετης έρευνας για την ανάπτυξη συμπεριληπτικών και τεκμηριωμένων παρεμβάσεων.
«Για την αποτελεσματική πρόληψη των αυτοκτονιών στους νεαρούς ενήλικες με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες απαιτείται κάτι περισσότερα από την προσαρμογή των υπαρχόντων μοντέλων. Κυρίως απαιτείται μια συνολική αναδιαμόρφωση του τρόπου με τον οποίο αξιολογούμε, υποστηρίζουμε και προστατεύουμε αυτά τα άτομα. Από τις σχολικές παρεμβάσεις έως την εκπαίδευση των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης, κάθε επίπεδο του συστήματος πρέπει να αποτελεί μέρος της λύσης» δήλωσε ο Alexander M. Fields, Ph.D., επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας και επίκουρος καθηγητής Εκπαίδευσης Συμβούλων στο Κολλέγιο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Florida Atlantic.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα της μελέτης σηματοδοτούν ένα σημαντικό βήμα προόδου στην έρευνα για την πρόληψη των αυτοκτονιών και στη δημιουργία ενός πιο συμπεριληπτικού συστήματος υποστήριξης ψυχικής υγείας, δίνοντας προτεραιότητα στις παραμελημένες ανάγκες των ατόμων με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες.
Πηγή: Current Psychology