Από τον Χαράλαμπο Πετρόχειλο
Η βιώσιμη χρηματοδότηση και η αμοιβή υπηρεσιών είναι ένας από τους πέντε βασικούς πυλώνες που η Διεθνής Ομοσπονδία Φαρμακοποιών (FIP) εστιάζει στην παγκόσμια εκστρατεία της με θέμα «Ενδυνάμωση των φαρμακοποιών για ένα πιο υγιές μέλλον» ενόψει του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φαρμακοποιού, στις 25 Σεπτεμβρίου.
Η FIP προτείνει τη θεσμοθέτηση σταθερών μοντέλων οικονομικής αποζημίωσης για τις επαγγελματικές κλινικές υπηρεσίες που προσφέρουν οι φαρμακοποιοί (π.χ. εμβολιασμοί, προγράμματα πρόληψης).
Μετά την επιτυχημένη θεσμοθέτηση της αμοιβής για τη διενέργεια των εμβολιασμών κατά της γρίπης και του Covid-19 στα ελληνικά φαρμακεία, το ζητούμενο στη χώρα μας είναι η επέκταση αυτού του μοντέλου. Η πρόταση της FIP αποτελεί ισχυρό επιχείρημα για τη διεκδίκηση αποζημίωσης και για άλλες υπηρεσίες, όπως η καταγραφή της συμμόρφωσης των ασθενών στη φαρμακευτική αγωγή και η διαχείριση χρόνιων νοσημάτων ή ακόμα ακόμα και για τις παρεχόμενες υπηρεσίες που θα παρέχει ο φαρμακοποιός στη χώρα μας κατά τη διάρκεια της διανυκτέρευσης, σύμφωνα με την πολύ πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση.
Το ενημερωτικό δελτίο της FIP περιγράφει γιατί η ενδυνάμωση των φαρμακοποιών είναι απαραίτητη για τη βελτίωση της πρόσβασης στην περίθαλψη, τη βελτιστοποίηση της χρήσης φαρμάκων και την ενίσχυση των συστημάτων υγείας. Επισημαίνει επίσης τους βασικούς παράγοντες που επιτρέπουν στους φαρμακοποιούς να ασκούν το επάγγελμά τους στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους, συμπεριλαμβανομένης πέρα από τη βιώσιμη χρηματοδότηση και αμοιβή, της υποστηρικτικής νομοθεσίας, της ενσωμάτωσης στα συστήματα υγείας, της εκπαίδευσης που βασίζεται στις ικανότητες και της ευαισθητοποίησης του κοινού.
Και οι υπόλοιποι τέσσερις άξονες όμως μπορούν να έχουν αντίκτυπο στην διαμόρφωση της ελληνικής πραγματικότητας.
Έτσι για παράδειγμα σε ό,τι αφορά την πρόταση της FIP να υπάρξουν νομοθετικές ρυθμίσεις που να επιτρέπουν στους φαρμακοποιούς να εξασκούν το επάγγελμα στο μέγιστο των επιστημονικών τους γνώσεων, θα πρέπει να τονισθεί ότι στη χώρα μας, η συζήτηση για τη θεσμοθέτηση των «υπηρεσιών φροντίδας υγείας» στα φαρμακεία είναι συνεχής. Το πλαίσιο της FIP δίνει νομική και επιστημονική τεκμηρίωση απέναντι σε συντεχνιακές αντιδράσεις, αποδεικνύοντας ότι η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του φαρμακοποιού, αρμοδιοτήτων που είναι αναγνωρισμένες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (π.χ. επείγουσα αντισύλληψη, συμβουλευτική διακοπής καπνίσματος) αποσυμφορεί τα δημόσια νοσοκομεία.
Και το αίτημα της FIP για την πλήρη ψηφιακή και λειτουργική ενσωμάτωση του φαρμακοποιού στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με πρόσβαση σε κοινά ψηφιακά δίκτυα με τους υπόλοιπους γιατρούς είναι προφανές ότι αφορά και τον Έλληνα φαρμακοποιό καθώς η ανάγκη για διαλειτουργικότητα συστημάτων (π.χ. να έχει ο φαρμακοποιός ελεγχόμενη πρόσβαση στον Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας του ασθενούς για τον έλεγχο αλληλεπιδράσεων) είναι ένα από τα πιο επίκαιρα ελληνικά αιτήματα.
Το ίδιο επίκαιρο είναι το αίτημα του Έλληνα φαρμακοποιού να έχει τα εργαλεία και τη θεσμική ελευθερία (π.χ. θεραπευτική υποκατάσταση, εύκολη ανεύρεση εναλλακτικών σκευασμάτων) για να διαχειριστεί το πρόβλημα των ελλείψεων φαρμάκων και να προστατεύουν τον ασθενή χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια.
Τέλος στο αίτημα της FIP για διαρκή εκπαίδευση του φαρμακοποιού προσαρμοσμένη στις σύγχρονες ανάγκες υγείας (ψηφιακή υγεία, εμβολιασμοί, διαχείριση ηλικιωμένων ασθενών) η χώρα μας σίγουρα πάει πολύ καλά με το σημαντικό έργο που κάνει τα τελευταία χρόνια το Ινστιτούτο δια Βίου Εκπαίδευσης και Επαγγελματικής Ανάπτυξης Φαρμακοποιών, ωστόσο οι κατευθυντήριες γραμμές της FIP βοηθούν στο να ευθυγραμμιστούν τα ελληνικά σεμινάρια με τα διεθνή πρότυπα.
Αναγνωρίζοντας ότι η ουσιαστική αλλαγή απαιτεί δράση σε ολόκληρο τον τομέα της υγείας, το υλικό αυτό, όπως αναφέρει η FIP καθορίζει πώς οι κυβερνήσεις, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι ρυθμιστικές αρχές, άλλοι επαγγελματίες υγείας και το κοινό μπορούν να βοηθήσουν στην πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού του φαρμακευτικού εργατικού δυναμικού μέσω υποστηρικτικών πολιτικών, συνεργασίας και εμπιστοσύνης.
