Η τακτική λήψη γλυκοζαμίνης, ενός ιδιαίτερα δημοφιλούς μη συνταγογραφούμενου συμπληρώματος για τον πόνο στις αρθρώσεις, φαίνεται να συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα μετάβασης από την ήπια γνωστική διαταραχή στην άνοια. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας νέας, εκτενούς ανάλυσης, τα ευρήματα της οποίας ενδέχεται να ανοίξουν νέους δρόμους για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Τι έδειξε η ανάλυση των ιατρικών δεδομένων
Αναλύοντας τα ιατρικά αρχεία σχεδόν 60.000 ασθενών με διάφορα στάδια γνωστικής εξασθένησης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συστηματική χρήση γλυκοζαμίνης σχετίζεται με 25% υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της ήπιας διαταραχής σε πλήρη άνοια. Επιπλέον, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Metabolism*, η χρήση του συγκεκριμένου συμπληρώματος συνδέθηκε με μια αντίστοιχη αύξηση 25% στις πιθανότητες θανάτου κατά τη διάρκεια της έρευνας, ειδικά μεταξύ των ασθενών που είχαν ήδη διαγνωστεί με άνοια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στους ασθενείς που παρουσίαζαν μόνο ήπια γνωστική διαταραχή δεν παρατηρήθηκε ανάλογη επίδραση στη θνησιμότητα. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι η αρνητική επίδραση της γλυκοζαμίνης ενδέχεται να είναι πολύ πιο έντονη σε άτομα που βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο της νόσου.
Ο μηχανισμός πίσω από την εγκεφαλική βλάβη
Προκειμένου να κατανοήσουν τη ρίζα του προβλήματος, οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα σε ζώα. Εκεί διαπίστωσαν ότι η γλυκοζαμίνη επιδεινώνει μια επιζήμια διαδικασία στον εγκέφαλο που ονομάζεται υπεργλυκοζυλίωση. Κατά τη διαδικασία αυτή, παρατηρείται μια παθολογική προσκόλληση μορίων σακχάρου στις πρωτεΐνες του εγκεφάλου, η οποία τελικά αποδιοργανώνει ζωτικές νευρολογικές λειτουργίες.
Μια συσχέτιση που απαιτεί περαιτέρω έρευνα
«Τα δεδομένα από τα ηλεκτρονικά μητρώα υγείας είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά», δήλωσε ο Ματ Τζέντρι, συνδιοργανωτής της μελέτης από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. «Αν και πρόκειται για μια απλή συσχέτιση και όχι για απόδειξη σχέσης αιτίου-αποτελέσματος, το εύρημα εγείρει ένα σημαντικό κλινικό ερώτημα που πλέον απαιτεί πολύ μεγαλύτερη προσοχή από την επιστημονική κοινότητα».
Σε συνοδευτικό σχόλιο που δημοσιεύθηκε μαζί με τη μελέτη, επισημαίνεται ότι η επιδείνωση της άνοιας λόγω της αυξημένης γλυκοζυλίωσης από τη λήψη γλυκοζαμίνης αναδεικνύει κάτι ελπιδοφόρο: η ίδια η διαδικασία της γλυκοζυλίωσης μπορεί να αποτελέσει έναν νέο, στοχευμένο θεραπευτικό στόχο για την καταπολέμηση αυτής της σοβαρής ασθένειας.