Από τη Γιάννα Τριανταφύλλη
Μια πρόσφατη κλινική μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο αποκαλύπτει ότι σχεδόν 9 στους 10 ανθρώπους που χαρακτηρίζονται στα ιατρικά τους αρχεία ως αλλεργικοί στην πενικιλίνη, στην πραγματικότητα δεν είναι αλλεργικοί.
Η λανθασμένη επισήμανση αλλεργιών στην πενικιλίνη μπορεί να συμβεί όταν τα συμπτώματα λοίμωξης συγχέονται με αλλεργίες ή όταν οι πραγματικές αλλεργίες υποχωρούν με την πάροδο του χρόνου.
Πρόκειται για μια σημαντική διαπίστωση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει τους ασθενείς στη λήψη πιο αποτελεσματικών αντιβιοτικών πρώτης επιλογής, να βελτιώσει την ανάρρωσή τους από λοίμωξη και να αποτελέσει ένα καίριο βήμα στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής.
Η πενικιλίνη είναι ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα και θεωρείται ευρέως ως ένα αντιβιοτικό πρώτης επιλογής για πολλές κοινές λοιμώξεις. Ωστόσο, όταν οι ασθενείς χαρακτηρίζονται ως αλλεργικοί στην πενικιλίνη, οι κλινικοί γιατροί συχνά στρέφονται σε αντιβιοτικές θεραπείες δεύτερης γραμμής που μπορεί να μην λειτουργούν τόσο αποτελεσματικά ή που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
Η επαναλαμβανόμενη χρήση αυτών των εναλλακτικών θεραπευτικών επιλογών αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αντοχής στα αντιβιοτικά με την πάροδο του χρόνου, κάτι που αποτελεί μια παγκόσμια ανησυχία για τη δημόσια υγεία και που περιπλέκει τις προσπάθειες ελέγχου των μολυσματικών ασθενειών.
Οι περισσότερες «αλλεργίες» στην πενικιλίνη δεν είναι πραγματικές
Η έρευνα θέλησε να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας: περισσότεροι από 1 στους 15 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν χαρακτηριστεί ως αλλεργικοί στην πενικιλίνη, γεγονός που συχνά αναγκάζει τους κλινικούς γιατρούς να χρησιμοποιούν εναλλακτικά αντιβιοτικά «δεύτερης γραμμής». Αυτά τα αντιβιοτικά μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικά, να έχουν περισσότερες παρενέργειες ή να συμβάλλουν στην αύξηση των ανθεκτικών στα φάρμακα λοιμώξεων.
Η κλινική δοκιμή με την ονομασία ALABAMA, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Λιντς, περιελάμβανε περισσότερους από 800 ασθενείς από ιατρεία γενικών ιατρών σε όλη την Αγγλία. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν χαρακτηρισμένοι στα ιατρικά τους αρχεία ως αλλεργικοί στην πενικιλίνη, χωρίς ωστόσο να έχουν ποτέ εκδηλώσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.
Για να ελεγχθούν οι αλλεργίες των συμμετεχόντων, οι ερευνητές τους χορήγησαν μικρή ποσότητα πενικιλίνης μιας δόσης, είτε από το στόμα είτε σε ενέσιμη μορφή. Εάν δεν υπήρχε άμεση αντίδραση, οι ασθενείς λάμβαναν στη συνέχεια πενικιλίνη για τρεις συνεχόμενες ημέρες στο σπίτι τους, πάντα υπό τη στενή παρακολούθηση των ερευνητών για τυχόν καθυστερημένες αλλεργικές αντιδράσεις.
Τα αποτελέσματα της μελέτης αποκάλυψαν ότι σχεδόν 9 στους 10 ασθενείς (88%) με ετικέτα αλλεργίας στην πενικιλίνη δεν ήταν πραγματικά αλλεργικοί. Όσοι συμμετέχοντες βρέθηκαν να είναι θετικοί σε αλλεργίες στην πενικιλίνη δεν εμφάνισαν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.
Η κλινική μελέτη διαπίστωσε επίσης όταν αφαιρέθηκε η λανθασμένη ετικέτα για αλλεργία στην πενικιλίνη, οι γενικοί ιατροί ήταν πέντε φορές πιο πιθανό να συνταγογραφήσουν πενικιλίνη και οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε έλεγχο αλλεργίας έλαβαν συνολικά λιγότερα αντιβιοτικά.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ζωτικής σημασίας να αξιολογούνται εκ νέου οι αναφερόμενες αλλεργίες στην πενικιλίνη, καθώς πολλά άτομα μπορεί να μην είναι πλέον αλλεργικά και να μπορούν να λάβουν με ασφάλεια την πενικιλίνη. Η επανεκτίμηση των αλλεργιών στην πενικιλίνη με ειδικά τεστ μπορεί να οδηγήσει σε πιο κατάλληλες επιλογές αντιβιοτικών, βελτιωμένα αποτελέσματα για τους ασθενείς και μειωμένους κινδύνους που σχετίζονται με την αντοχή στα αντιβιοτικά.
«Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η αφαίρεση του λανθασμένου χαρακτηρισμού “αλλεργικός στην πενικιλίνη ” προσφέρει τη δυνατότητα να βελτιώσει την εμπειρία των ασθενών, να μειώσει το κόστος υγείας και να αντιμετωπίσει την βακτηριακή αντοχή. Τώρα, πρέπει να συνεργαστούμε με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους ασθενείς για να βοηθήσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα», δήλωσε ο Δρ. JonathanSandoe, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Ήδη από το 2016, η Αμερικανική Ακαδημία Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας συστήνει να γίνεται τυπικά έλεγχος αλλεργίας στην πενικιλίνη σε όσους ασθενείς δηλώνουν αλλεργικοί στο φάρμακο.
Ενώ τα ευρήματα δείχνουν ότι τα τεστ αλλεργίας στην πενικιλίνη είναι οικονομικά αποδοτικά, η εφαρμογή τους σε ολόκληρο το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS) αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις λόγω του περιορισμένου αριθμού ειδικών σε θέματα αλλεργίας. Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Λιντςσυνεργάζεται με ερευνητές ιατρούς του NHS για να σχεδιάσει πώς θα διευρύνει την πρόσβαση των πολιτών σε αυτήν την ζωτικής σημασίας αξιολόγηση των αλλεργιών στην πενικιλίνη.
Πηγή: The Lancet Primary Care