Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει οδηγήσει σε μια δραματική αύξηση των περιστατικών σακχαρώδους διαβήτη στις μέρες μας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι επιστημονικές προγνώσεις προειδοποιούν ότι, στο τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, ο αριθμός των διαβητικών θα ανέρχεται σε 500 εκατομμύρια.
Πρόκειται για ανησυχητική άνοδο συγκριτικά με τα περίπου 400 εκατομμύρια κρούσματα που είχαν καταγραφεί στο τέλος της προηγούμενης δεκαετίας. Μία από τις πιο σοβαρές επιπτώσεις αυτής της ραγδαίας αύξησης είναι η άμεση απειλή για την όραση, μέσω της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, μιας πάθησης που τείνει να εξελιχθεί σε μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας.
«Ο διαβήτης είναι μια σοβαρή και πολυπαραγοντική νόσος, που αποκτά πλέον χαρακτηριστικά πανδημίας και με την πάροδο του χρόνου αφορά και επηρεάζει όλο και περισσότερο νεότερους ηλικιακά ανθρώπους, κυρίως τον παραγωγικό πληθυσμό ηλικίας 40-60 ετών. Η επιστήμη έχει κάνει σημαντικά βήματα για να προσφέρει εξελιγμένες θεραπευτικές λύσεις, ωστόσο η καλύτερη αντιμετώπιση παραμένει η πρόληψη. Δεδομένου ότι η νόσος επηρεάζει συστηματικά το σύνολο του ανθρώπινου οργανισμού, κάθε ασθενής θα πρέπει να πραγματοποιεί μια ετήσια check-up εξέταση στον γιατρό του και φυσικά να ακολουθεί τις οδηγίες του» επισημαίνει ο κ. Κωνσταντίνος Γ. Φώτης Διευθυντής Τμήματος Οπισθίου Ημιμορίου, Χειρουργός Οφθαλμίατρος Β’ Οφθαλμολογικής Κλινικής Metropolitan Hospital.
Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια στο «μικροσκόπιο»
Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια πάθηση όπου τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα προκαλούν προοδευτική βλάβη στα μικρά, ευαίσθητα αγγεία του αμφιβληστροειδούς χιτώνα στο πίσω μέρος του οφθαλμού. Περίπου το 1/3 των διαβητικών ασθενών δύναται να παρουσιάζει επιπλοκές στην όραση, οι οποίες αν δεν αντιμετωπιστούν, οδηγούν σε σοβαρή απώλεια της οπτικής λειτουργίας.
Τα συμπτώματα της νόσου
«Η πάθηση στα πρώτα της στάδια δεν δίνει προειδοποιητικά σημάδια. Ο ασθενής μπορεί να μην αντιλαμβάνεται καμία μεταβολή. Καθώς όμως η νόσος εξελίσσεται, τα συμπτώματα γίνονται πιο εμφανή: παροδική ή επίμονη θόλωση της όρασης, εμφάνιση μαύρων στιγμάτων (μυοψίες), δυσκολία στην ανάγνωση, έως και μόνιμη βλάβη ή απώλεια όρασης. Είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε ότι η βλάβη στα αγγεία του αμφιβληστροειδούς μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη, καθιστώντας την έγκαιρη διάγνωση τον μοναδικό σύμμαχο του ασθενούς», τονίζει.
Σύγχρονη αντιμετώπιση και η σημασία του ελέγχου
«Η πρόοδος της επιστήμης μας προσφέρει σήμερα σύγχρονες θεραπείες, ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το πρόβλημα και να διασφαλιστεί η όραση για μεγάλο ποσοστό ασθενών. Στο «οπλοστάσιο» της σύγχρονης οφθαλμολογίας περιλαμβάνονται πλέον οι εξειδικευμένες θεραπείες Laser, οι οποίες συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης και την αποτροπή περαιτέρω διαρροών από τα αγγεία, καθώς και οι πρωτοποριακές φαρμακευτικές ενέσεις. Παράλληλα, για τις πιο προχωρημένες περιπτώσεις, επιστρατεύονται νέες χειρουργικές μέθοδοι, που επιτρέπουν λεπτούς και ασφαλείς χειρισμούς μέσω εξειδικευμένης μικροχειρουργικής παρέμβασης.
Γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντική η έγκαιρη διάγνωση, ώστε να προστατευτεί η όραση προτού προκληθούν μόνιμες βλάβες. Παράλληλα, στο πλαίσιο της πρόληψης, ένας ασθενής με διαβήτη θα πρέπει να παρακολουθεί συστηματικά τις τιμές του σακχάρου και της πίεσής του, και να εξετάζεται σε τακτική βάση από διαβητολόγο και οφθαλμίατρο», αναφέρει ο ειδικός.
«Καθώς ο σακχαρώδης διαβήτης λαμβάνει διαστάσεις σύγχρονης πανδημίας, η στενή συνεργασία του ασθενούς με την ιατρική κοινότητα καθίσταται πιο αναγκαία από ποτέ. Η ιατρική επιστήμη και η τεχνολογία αιχμής μάς εφοδιάζουν πλέον με τα κατάλληλα θεραπευτικά εργαλεία για την έγκαιρη και αποτελεσματική αναχαίτιση της νόσου.
Ωστόσο, η χρυσή συνιστώσα παραμένει η πρόληψη. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί έναν «σιωπηλό» κίνδυνο, ο οποίος αν δεν εντοπιστεί νωρίς, μπορεί να στερήσει αναίτια την ποιότητα ζωής και την ανεξαρτησία του ατόμου. Η τακτική οφθαλμολογική παρακολούθηση, ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου και η άμεση ανταπόκριση στα πρώτα συμπτώματα δεν είναι απλώς ιατρικές οδηγίες, αλλά η θωράκιση της ίδιας μας της όρασης απέναντι σε μόνιμες και μη αναστρέψιμες βλάβες. Η έγκαιρη προσέλευση στον οφθαλμίατρο μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια διαχειρίσιμη κατάσταση και μια μόνιμη αναπηρία», καταλήγει ο κ. Φώτης.