Χωρίς αμφιβολία ο καρκίνος του μαστού είναι η ασθένεια που φοβούνται περισσότερο από τις άλλες οι γυναίκες. Και αυτός ο φόβος είναι δικαιολογημένος από το γεγονός ότι αποτελεί τη συχνότερη μορφή καρκίνου στον γυναικείο πληθυσμό. Ενδεικτικά ο καρκίνος του μαστού, με βάση τις κατά προσέγγιση πρόσφατες εκτιμήσεις της ΕΕ, αποτελεί το 33 % των καρκίνων που εμφανίζονται στις Ελληνίδες ετησίως, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του παχέος εντέρου (12 %), τον καρκίνο του πνεύμονα (8 %) και τον καρκίνο του σώματος της μήτρας (7 %). Οι απόλυτοι αριθμοί των νέων περιστατικών ποικίλουν ανάλογα την πηγή, γιατί το ελληνικό αρχείο νεοπλασιών δεν έχει παράξει αποτελέσματα. Ο ετήσιος αριθμός των νέων περιστατικών εκτιμώνται γύρω στις 6.000.
\Τα παραπάνω αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ΕΑΕ) Ευάγγελος Φιλόπουλος, με αφορμή τον μήνα Οκτώβριο, ο οποίος έχει θεσμοθετηθεί διεθνώς ως μήνας πρόληψης, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού.
Αυξάνονται τα περιστατικά μειώνεται η θνησιμότητα
Με βάση τα δεδομένα άλλων ανεπτυγμένων χωρών, φαίνεται ότι ενώ ο αριθμός των νέων περιστατικών καρκίνου του μαστού αυξάνεται τις τελευταίες δεκαετίες και θα συνεχίσει να αυξάνεται, η θνησιμότητα από τη νόσο έχει σε σημαντικό ποσοστό μειωθεί, αναφέρει ο κ. Φιλόπουλος.
Προσθέτει ότι η μείωση της θνησιμότητας αποδίδεται σε μεγάλο ποσοστό στις νέες θεραπευτικές εξελίξεις και στη διάγνωση της νόσου σε πιο πρώιμο στάδιο (έγκαιρη διάγνωση). Στην Ελλάδα επίσης, παρατηρείται γενικότερα μείωση της θνησιμότητας σε πολλές μορφές καρκίνου (του μαστού περιλαμβανομένου), αλλά μικρότερη σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Οι ετήσιοι θάνατοι υπολογίζονται στη χώρα μας γύρω στις 2.300.
Αύξηση των περιστατικών καρκίνου σε νεότερες ηλικίες
«Μία τάση των τελευταίων ετών είναι η αύξηση των νέων περιστατικών καρκίνου του μαστού σε νεότερες ηλικίες (μεταξύ 20-49 ετών). Από τη μία πλευρά, αυτό το φαινόμενο είναι ανησυχητικό, αφού συχνά η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα δεν περιλαμβάνεται στα προγράμματα προληπτικού ελέγχου. Και αυτό γιατί είναι δύσκολο καθώς θα πρέπει να προσδιοριστούν κριτήρια αξιολόγησης της επικινδυνότητας για κάθε γυναίκα σ΄αυτές τις ηλικίες, αφού δεν μπορεί αδιακρίτως να υποβάλλονται σε έλεγχο όλες, γιατί το ποσοστό όσων θα ασθενήσουν, είναι αρκετά χαμηλό που να μην αιτιολογεί γενικευμένο έλεγχο. Από την άλλη όμως, ιδίως μετά από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 φαίνεται μία σημαντική μείωση της θνησιμότητας και στις ασθενείς αυτών των ηλικιών, χάρις στις σημαντικές θεραπευτικές προόδους που έχουν συμβεί», εξηγεί ο κ. Φιλόπουλος.
Σημειώνει ότι οι γυναίκες φοβούνται ιδιαίτερα τον καρκίνο του μαστού όχι μόνο για τη συχνότητα εμφάνισης του, αλλά και για την ταλαιπωρία των θεραπειών και την αγωνία για τη θηλυκότητα τους. Επίσης, αν ο καρκίνος εμφανιστεί σε νεότερες ηλικίες υπάρχει αγωνία μήπως οι θεραπείες επηρεάσουν τη γονιμότητα, καθώς – δυστυχώς- η ηλικία της πρώτης τεκνοποίησης στην εποχή μας έχει μετατεθεί στις ηλικίες των 30 ή και 40 ετών.
Ο προεδρος ΕΑΕ εξηγεί οτι στην πρώτη αγωνία που αφορά στην ταλαιπωρία από τις θεραπείες, η σύγχρονη προσέγγιση στην αντιμετώπιση τη νόσου είναι πλέον λιγότερο επιβαρυντική. Οι χειρουργικές επεμβάσεις αφήνουν μικρότερο αποτύπωμα στο σώμα, ενώ ακόμα και στις σπανιότερες περιπτώσεις που χρειαστεί μαστεκτομή, οι δυνατότητες αισθητικής αποκατάστασης έχουν εξελιχθεί με εξαιρετικά αποτελέσματα. Η ακτινοθεραπεία με τις νέες τεχνικές και μηχανήματα επιβαρύνει λιγότερο τον μαστό, ενώ οι συστηματικές θεραπείες (χημειοθεραπεία, στοχευμένη θεραπεία και ανοσοθεραπεία) απέχουν κατά πολύ σε παρενέργειες από ό,τι συνέβαινε πριν από 20 ή 30 χρόνια. Σήμερα, η ασθενής κάνει τη θεραπεία της και μετά από λίγη ώρα φεύγει για το σπίτι της. Παλαιότερα οι γυναίκες έμεναν στο νοσοκομείο με ορούς και έντονες παρενέργειες. Η δε ορμονοθεραπεία είναι ελάχιστα επιβαρυντική.
Η προσωρινή απώλεια της τριχοφυΐας μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορα είδη περούκας, ενώ ένα-δυο μήνες μετά το τέλος της χημειοθεραπείας τα μαλλιά βγαίνουν πάλι, με πολύ καλύτερη ποιότητα.
Καρκίνος του μαστού: μια δοκιμασία της ψυχής
«Στον καρκίνο του μαστού, αλλά και γενικότερα στον καρκίνο, ξεχνάμε ότι δεν πρόκειται μόνο για μία ασθένεια του σώματος, αλλά και για μια δοκιμασία της ψυχής, που συνοδεύεται και από κοινωνικές επιπτώσεις, τόσο στον στενό κύκλο της οικογένειας, των φίλων, αλλά και της τοπικής και γενικότερης κοινωνίας. Ενώ, παράλληλα, δεν πρέπει, ιδίως στις ημέρες μας, να υποτιμούμε τη λεγόμενη “οικονομική τοξικότητα” του καρκίνου» υπογραμμίζει μιλωντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Φιλόπουλος.
Η Ελληνικής Αντικαρκινική Εταιρεία εκτός της συστηματικής προώθησης της εγγραματοσύνης για τον καρκίνο του μαστού, με ομιλίες, εκδόσεις, διαδικτυακές παρεμβάσεις, συμβολικές ενέργειες, τα τελευταία 21 χρόνια έχει δημιουργήσει τις δύο κινητές μονάδες μαστογράφου που έχουν «σαρώσει»- κυριολεκτικά- όλη την Ελλάδα προσφέροντας δωρεάν μαστογραφικό έλεγχο στις γυναίκες με δυσκολίες πρόσβασης σε οργανωμένα διαγνωστικά κέντρα.
Λειτουργεί ένα δίκτυο ψυχοκοινωνικής υποστήριξης (η πρώτη που καθιέρωσε την ψυχοκοινωνική υποστήριξη για ογκολογικούς ασθενείς πριν από 40 χρόνια στη χώρα μας) σε Ελληνίδες που πάσχουν ή φροντίζουν ασθενείς.
Τα τελευταία χρόνια η ΕΑΕ, έχει εστιάσει την προσοχή της και στις νεότερες ηλικίες ασθενών με το «Κέντρο Ημέρας για παιδιά, εφήβους και νέους ενήλικες με νεοπλασματικές ασθένειες», κατ΄εντολή του υπουργείου Υγείας. Επίσης, προσφέρει στέγη σε Αθήνα, Θεσ/νίκη και Λάρισα σε άπορους ασθενείς που πρέπει να παραμείνουν για ημέρες για να υποβληθούν σε εξετάσεις ή θεραπείες στα νοσοκομεία αυτών των πόλεων.
«Ως εθελοντική ανεξάρτητη οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών εκφράζει με σοβαρότητα και εγκυρότητα τις θέσεις της και τους σχολιασμούς σε επίκαιρα θέματα. Είναι μία οργάνωση που εκπροσωπεί τους ασθενείς με καρκίνο, συμμετέχοντας σε Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Ενώσεις Ασθενών. Λειτουργεί με πιστοποίηση κατά ISO και ελέγχεται για την οικονομική διαχείριση των πόρων της από ορκωτούς λογιστές ελεγκτές. Όλες τις χρήσιμες πληροφορίες και τα στοιχεία για τις δράσεις και τις υπηρεσίες που προσφέρει μπορεί να τις πληροφορηθούν οι πολίτες στον ιστότοπο: www.cancerhellas.org», καταληγει ο κ. Φιλόπουλος.