Μια διαρκής οικονομική θηλιά για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας
Η ελληνική Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια οριακή συνθήκη, καθώς το βάρος των συσσωρευμένων οικονομικών υποχρεώσεων απειλεί πλέον ανοιχτά τη λειτουργική της συνέχεια.
Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται η πρόσφατη ανάρτηση στην πλατφόρμα ενημέρωσης συναλλασσομένων του ΕΟΠΥΥ σχετικά με την ανάλυση των οφειλών clawback για τα έτη 2024 και 2025.
Το Συντονιστικό Όργανο Φορέων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας παρεμβαίνει δυναμικά, επαναφέροντας στο προσκήνιο ένα πρόβλημα που όχι μόνο παραμένει άλυτο, αλλά διογκώνεται διαρκώς, φέρνοντας εργαστηριακούς και κλινικοεργαστηριακούς ιατρούς, διαγνωστικά εργαστήρια και πολυϊατρεία σε καθεστώς ασφυξίας.
Η αλυσιδωτή επιβάρυνση και η αδυναμία διπλών αποπληρωμών
Η καρδιά του προβλήματος εντοπίζεται στην απαίτηση για έναρξη νέων διαδικασιών είσπραξης την ίδια στιγμή που οι προηγούμενες οικονομικές εκκρεμότητες παραμένουν ανοιχτές. Σύμφωνα με τις επισημάνσεις των φορέων προς τον Διοικητή του ΕΟΠΥΥ, Αθανάσιο Ζαμάνη, σε πρόσφατη επιστολή, είναι πρακτικά αδύνατον οι πάροχοι να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις clawback νέων ετών, όταν δεν έχει ολοκληρωθεί η εξόφληση των παλαιότερων δόσεων. Η ταυτόχρονη ενεργοποίηση πολλαπλών οικονομικών απαιτήσεων δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, καθώς το clawback δεν λειτουργεί απλώς ως μέτρο περικοπής, αλλά ως ένας αθροιστικός μηχανισμός που ροκανίζει συστηματικά τα έσοδα και διαλύει τον προγραμματισμό κάθε υγειονομικής μονάδας.
Η αλματώδης αύξηση της δαπάνης και η ανάγκη για ρεαλιστικές λύσεις
Το θεσμικό πλαίσιο γύρω από τον αυτόματο μηχανισμό επιστροφών έχει αποδειχθεί στην πράξη δυσβάστακτο για τον ιατρικό κόσμο. Η υπέρβαση των προϋπολογισμών στην ΠΦΥ, η οποία διαχρονικά υποχρηματοδοτείται σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, μετακυλίεται άδικα στους ίδιους τους παρόχους υπηρεσιών υγείας. Το αίτημα να μην προχωρήσει η δοσοποίηση και είσπραξη για τα έτη 2024 και 2025 –προτού κλείσουν οριστικά οι προηγούμενες χρονιές– αποτελεί μια κραυγή λογικής και επιβίωσης. Ιδιαίτερα η πρόθεση είσπραξης για το 2025, τη στιγμή που εκκρεμεί το 2024, συνιστά μια διαδικαστική υπέρβαση που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε λουκέτα και περαιτέρω υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες.
Προς την οριστική κατάργηση ενός στρεβλού μηχανισμού
Πέρα από τα άμεσα μέτρα ανακούφισης και αναστολής των νέων δόσεων, το Συντονιστικό Όργανο επαναφέρει το πάγιο και θεμελιώδες αίτημα για την πλήρη κατάργηση του clawback. Παράλληλα, ζητείται η γενναία διαγραφή των τεχνητών χρεών που έχουν συσσωρευθεί όλα αυτά τα χρόνια, καθώς πρόκειται για οφειλές που προέκυψαν όχι από υπαιτιότητα των παρόχων, αλλά από την ίδια τη δομική ανεπάρκεια του συστήματος προϋπολογισμού στην υγεία. Η διασφάλιση της βιωσιμότητας της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας δεν αφορά μόνο τα ίδια τα διαγνωστικά κέντρα και τους γιατρούς, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για την ίδια την πρόσβαση των ασθενών σε ποιοτικές και αξιόπιστες υπηρεσίες υγείας.
