Η υψηλή χοληστερόλη είναι ένα πρόβλημα που επηρεάζει εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρδιακής νόσου και άλλων καρδιαγγειακών επιπλοκών. Ποιος είναι ο ρόλος των στατινών στην ρύθμιση της χοληστερόλης και πότε είναι απαραίτητες;
Μας απαντά ο Δημήτριος Βραχάτης, Καρδιολόγος, Διδάκτωρ Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
![](https://liveit.gr/wp-content/uploads/2024/01/ΒΡΑΧΑΤΗΣ-ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ2-300x300.png)
Η χοληστερίνη είναι μία ακόρεστη στερόλη που ανήκει στην κατηγορία των λιπιδίων, αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης και είναι απαραίτητη για την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.
Τα υψηλά επίπεδα χοληστερίνης ωστόσο μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμα στεφανιαία νόσο και έμφραγμα του μυοκαρδίου, νόσο των καρωτίδων και εγκεφαλικό επεισόδιο, περιφερική αρτηριοπάθεια και διαλείπουσα χωλότητα (πόνο κατά τη βάδιση).
Ενώ η διατροφή και η άσκηση μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά, κάποιοι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν φαρμακευτική αγωγή. Οι στατίνες είναι μια κατηγορία φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας το ένζυμο HMG-CoA αναγωγάση, το οποίο παίζει κεντρικό ρόλο στη σύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ.
Μειώνοντας την παραγωγή χοληστερόλης, οι στατίνες συμβάλλουν στη μείωση των επιπέδων της LDL (κακής) χοληστερόλης στην κυκλοφορία του αίματος, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης και καρδιαγγειακών επεισοδίων. Οι στατίνες μπορούν επίσης να αυξήσουν σε μέτριο βαθμό τα επίπεδα της HDL (καλής) χοληστερόλης και να μειώσουν τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων.
Τι λαμβάνεται υπόψη:
Οι ειδικοί αξιολογούν ατομικούς παράγοντες κινδύνου, όπως η ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, η αρτηριακή πίεση κ.α. Όσοι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο μπορεί να ωφεληθούν περισσότερο από τη θεραπεία με στατίνες.
Ενώ η υψηλή LDL χοληστερόλη αποτελεί πρωταρχικό στόχο για τη θεραπεία με στατίνες, άλλες ανωμαλίες των λιπιδίων, όπως τα αυξημένα τριγλυκερίδια, μπορεί να επηρεάσουν τις αποφάσεις θεραπείας.
Η απόφαση για την έναρξη της θεραπείας με στατίνη λαμβάνεται από κοινού, ανάλογα με τις προτιμήσεις, τις ανησυχίες, τους στόχους της θεραπείας αλλά και σταθμίζοντας τα οφέλη με τα πιθανά προβλήματα ή παρενέργειες.