Ιωάννης Δατσέρης Χειρουργός Οφθαλμίατρος Mέλος ΔΣ ΙΣΑ
Στυλιανός Χαϊδούλης, Χειρουργός Οφθαλμίατρος
Για δεκαετίες ο ελεύθερος επαγγελματίας ιατρός αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής υγείας. Εργάστηκε ανεξάρτητα, συνεργάστηκε με ασφαλιστικούς οργανισμούς, δημόσιους φορείς και ιδιωτικές δομές, ανέπτυξε το προσωπικό του ιατρείο και στήριξε την άσκηση της ιατρικής στην προσωπική ευθύνη, την επιστημονική γνώση και τη σχέση εμπιστοσύνης με τον ασθενή.
Σήμερα όμως το περιβάλλον μέσα στο οποίο ασκείται η ιατρική αλλάζει με ταχύτητα που ίσως δεν έχουμε ξαναδεί. Η συγκέντρωση της υγείας σε μεγάλες επιχειρηματικές δομές, η αυξανόμενη εξάρτηση από ασφαλιστικούς μηχανισμούς, η ανάγκη για ολοένα ακριβότερο εξοπλισμό και η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα.
Το ερώτημα δεν είναι αν ο ελεύθερος επαγγελματίας ιατρός θα επιβιώσει. Οι ιδιώτες γιατροί υπήρξαν πάντοτε ένα ανθεκτικό και δημιουργικό κομμάτι του συστήματος υγείας. Το πραγματικό ερώτημα είναι με ποιον τρόπο θα παραμείνουν πρωταγωνιστές μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον.
Η σημασία της συνεργασίας
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην απομόνωση. Το παραδοσιακό μοντέλο του μοναχικού ιατρείου, όσο επιτυχημένο και αν υπήρξε στο παρελθόν, δύσκολα μπορεί να ανταποκριθεί μόνο του στις απαιτήσεις της επόμενης δεκαετίας. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει και συνεχίζουν να αλλάζουν. Οι μεγάλες αλυσίδες υγείας, οι ασφαλιστικοί οργανισμοί και οι νέες οικονομικές πραγματικότητες απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις.
Η απάντηση βρίσκεται στη συνεργασία.
Δίκτυα ανεξάρτητων ιατρών, κοινές επιστημονικές και διαγνωστικές δομές, πολυμετοχικά σχήματα που ανήκουν στους ίδιους τους γιατρούς και νέες μορφές συνεργασίας μπορούν να δημιουργήσουν το απαραίτητο μέγεθος χωρίς να χαθεί η επαγγελματική ανεξαρτησία που αποτελεί το βασικό χαρακτηριστικό του ελεύθερου επαγγέλματος. Δεν μιλάμε για την κατάργηση του ιδιώτη ιατρού. Μιλάμε για τη μετάβασή του από την απομόνωση στη δικτύωση.
Η συνεργασία όμως από μόνη της δεν αρκεί.
Το μεγαλύτερο στοίχημα για τον ελεύθερο επαγγελματία ιατρό του μέλλοντος δεν είναι μόνο η οργάνωση. Είναι η εξέλιξη. Και η εξέλιξη σήμερα ταυτίζεται με τη συνεχή επένδυση στη νέα τεχνολογία.
Το πλεονέκτημα των ιδιωτών ιατρών
Η σύγχρονη ιατρική μεταμορφώνεται με πρωτοφανή ταχύτητα. Τεχνητή νοημοσύνη, προηγμένη απεικόνιση, αυτοματοποιημένες αναλύσεις, νέες διαγνωστικές πλατφόρμες και συνεχώς εξελισσόμενος εξοπλισμός αλλάζουν καθημερινά τον τρόπο με τον οποίο διαγιγνώσκουμε, παρακολουθούμε και θεραπεύουμε τους ασθενείς μας.
Ο γιατρός που θα μείνει στάσιμος, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί πίσω από τις εξελίξεις.
Και ακριβώς εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα των ανεξάρτητων ιδιωτών ιατρών.
Οι μεγάλες δομές υγείας διαθέτουν σημαντικούς πόρους, οργανωμένα δίκτυα και ισχυρή παρουσία στην αγορά. Διαθέτουν όμως και κάτι άλλο: βαρύτητα. Οι αποφάσεις τους περνούν μέσα από διοικητικά συμβούλια, οικονομικές επιτροπές, εγκρίσεις, προϋπολογισμούς και χρονοβόρες διαδικασίες. Η υιοθέτηση μιας νέας τεχνολογίας είναι συχνά μια αργή και σύνθετη διαδικασία.
Αντίθετα, ομάδες ιδιωτών ιατρών που συνεργάζονται ισότιμα μπορούν να κινηθούν πολύ πιο γρήγορα. Μπορούν να αναγνωρίσουν μια νέα τεχνολογία, να αξιολογήσουν την αξία της, να επενδύσουν άμεσα σε αυτήν και να την ενσωματώσουν στην καθημερινή κλινική πράξη πριν αυτή γίνει ευρέως διαθέσιμη σε μεγαλύτερες και πιο δυσκίνητες δομές.
Ίσως λοιπόν το μέλλον να μην ανήκει αποκλειστικά στους μεγαλύτερους. Ίσως να ανήκει στους ταχύτερους.
Οι μεγάλες δομές έχουν μέγεθος. Οι ανεξάρτητοι γιατροί έχουν ευελιξία.
Και αυτή η ευελιξία μπορεί να μετατραπεί σε τεράστιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα όταν συνδυαστεί με συνεργασία, επιστημονική ποιότητα και συνεχή επένδυση στη γνώση και στην καινοτομία.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι το μέλλον του ελεύθερου επαγγελματία ιατρού δεν βρίσκεται στην άμυνα ούτε στη νοσταλγία. Βρίσκεται στη δημιουργία νέων συνεργατικών σχημάτων, στη συγκέντρωση επιστημονικών δυνάμεων και στη διαρκή επένδυση στη νέα τεχνολογία.
Ο ανεξάρτητος γιατρός του αύριο δεν θα είναι εκείνος που θα προσπαθεί να αντιγράψει τα μεγάλα νοσοκομεία ή τα επιχειρηματικά conglomerates της υγείας. Θα είναι εκείνος που θα αξιοποιεί την ταχύτητα, την ευελιξία και την επιστημονική του ανεξαρτησία για να φέρνει πρώτος τη νέα γνώση και τη νέα τεχνολογία δίπλα στον ασθενή.
Και ίσως αυτή ακριβώς η δυνατότητα να αποτελέσει το ισχυρότερο πλεονέκτημα της ανεξάρτητης ελληνικής ιατρικής τις επόμενες δεκαετίες.