Και αυτές τις γιορτινές ημέρες, εκατοντάδες άτομα βρίσκονται νοσηλευόμενοι στα νοσοκομεία μας, επειδή δεν έχουν πού να πάνε και αρνούνται να πάρουν εξιτήριο, ενώ δεκάδες είναι και τα «παρκαρισμένα» στα νοσοκομεία, κακοποιημένα παιδιά με εισαγγελική εντολή.

Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη

Έρευνα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) ανέδειξε το χρονίζον αυτό κοινωνικό ζήτημα: Περίπου 500 άτομα παραμένουν στα νοσοκομεία ως ασθενείς, παρότι δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, προτιμώντας να περάσουν τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς σε περιβάλλον νοσοκομείου, όπου θα έχουν τουλάχιστον τα βασικά αγαθά της τροφής, της ζέστης, ενός καθαρού κρεβατιού…

«Γιορτινές ημέρες και η σκέψη μας βρίσκεται στους ανθρώπους αυτούς που είναι αποκλεισμένοι από βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως είναι η ζέστη, το ηλεκτρικό ρεύμα, η στέγη, η διατροφή κ.α. Νοσηλεύονται, κυρίως, στις παθολογικές κλινικές. Ολοκληρώθηκε η νοσηλεία τους έγιναν καλά και αρνούνται να πάρουν εξιτήριο», εξηγεί ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος συχνά επαναφέρει το μείζον αυτό ζήτημα της προνοιακής μέριμνας προς τους άπορους συμπολίτες μας.

«Λαμβάνουν συντάξεις 400 ευρώ, το προνοιακό επίδομα που δεν φθάνει για το νοίκι, ακόμη και εάν έχουν σπίτι δεν φθάνει για τη διατροφή και τη συντήρηση του σπιτιού. Σε πολλούς, έχει κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα και δεν έχουν θέρμανση και ζεστό νερό. Πού να πάνε;

Οι γιατροί, πολύ σωστά κάνουν σε συνεννόηση με το νοσηλευτικό προσωπικό, και δεν βγάζουν εξιτήρια.

Προσπαθούν οι αποδεκατισμένες από προσωπικό κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων να τους εξασφαλίσουν τα απαραίτητα αγαθά και συναντούν τείχος.

Οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας αρνούνται να συνδέσουν το ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο έχουν κόψει από τα σπίτια τους. Αρνούνται να τους κάνουν δόσεις. Οι ιδιοκτήτες νοικιασμένων σπιτιών τους έκαναν έξωση και αρνούνται να τους ξαναδεχθούν, φαγητό δεν είναι σε θέση να αγοράζουν.

Ψάχνουν οι κοινωνικές υπηρεσίες προνοιακές μονάδες να τους φιλοξενήσουν.

Οι δημόσιες προνοιακές μονάδες έχουν λίστα αναμονής πάνω από ένα χρόνο… Στην κυριολεξία, πρέπει να πεθάνει κάποιος για να φιλοξενήσουν έναν άλλον.

Οι ιδιωτικές προνοιακές μονάδες -ακόμη και όσες ανήκουν στην εκκλησία- έχουν κόστος φιλοξενίας πάνω από 700 ευρώ το μήνα. Η σύνταξη δεν φθάνει. Στενό συγγενικό περιβάλλον δεν υπάρχει ή αδιαφορεί.

Παραμένουν, λοιπόν, στα νοσοκομεία και τουλάχιστον εκεί έχουν τα βασικά: ζεστό κρεβάτι και φαγητό. Φυσικά, προσφέρουμε τη ζεστή αγκαλιά μας».

Όνειδος για το κράτος πρόνοιας τα «παρκαρισμένα» παιδιά

Αυτό τονίζει ο κ. Γιαννάκος, χαρακτηρίζοντας «μεγάλο κρίμα» τα δεκάδες κακοποιημένα παιδιά που βρίσκονται, τις γιορτές, στα νοσοκομεία, με εισαγγελική εντολή, «παρκαρισμένα» λόγω έλλειψης προνοιακών μονάδων.

«Αξιοθαύμαστοι οι συνάδελφοι. Παρότι τρέχουν και δεν φθάνουν, προσφέρουν την αγκαλιά τους, δώρα τραγουδάνε τα κάλαντα στα παιδιά. Κάνουν ό,τι μπορούν», καταλήγει ο κ. Γιαννάκος και ελπίζουμε, στις επόμενες γιορτές, μία ανάλογη έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ να έχει να καταγράψει κανέναν συμπολίτη μας που προτιμά την παραμονή σε νοσοκομείο χωρίς λόγο υγείας λόγω άσχημων συνθηκών διαβίωσης.