Από τη Γιάννα Τριανταφύλλη.
Πρωτοποριακή παρατηρητική μελέτη σε σκύλους εντοπίζει για πρώτη φορά έναν νέο μηχανισμό που φαίνεται ότι συμβάλλει στην εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, μια ανακάλυψη που μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις και στους ανθρώπους.
Η νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι η προοδευτική αλλοίωση και ασβεστοποίηση του δίσκου και των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης που οφείλεται στη φθορά λόγω του γήρατος. Η νόσος επηρεάζει περίπου το 5% έως 10% του παγκόσμιου πληθυσμού, ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους. Καθώς οι σκύλοι γερνούν είναι πιθανό, όπως και οι άνθρωποι, να αναπτύξουν νόσο του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Τα παχύσαρκα και τα χονδροδυστροφικά σκυλιά που χαρακτηρίζονται από διάπλαση με κοντά πόδια είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στη συγκεκριμένη νόσο. Οι ράτσες σκύλων που επηρεάζονται συχνότερα από την νόσο του μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι μεταξύ άλλων η Ντάτσχουντ, η Μπιγκλ, η Κόργκι καθώς και άλλα μικρόσωμα σκυλιά. Μεταξύ των μεγαλόσωμων φυλών, η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε Γερμανούς Ποιμενικούς, Λαμπραντόρ και Ντόμπερμαν.
Εντοπίστηκε νέος μηχανισμός στη διαδικασία της ασβεστοποίησης
Σύμφωνα με ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, η ανάλυση και μελέτη της σπονδυλικής στήλης των σκύλων θα μπορούσε να παράσχει σημαντικές πληροφορίες για την εκφυλιστική νόσο του μεσοσπονδύλιου δίσκου στους ανθρώπους.
Με συμβατή χειρουργική επέμβαση, οι ερευνητές αφού εξέτασαν περίπου 100 μεσοσπονδύλιους δίσκους σκύλων, με και χωρίς κήλη, εντόπισαν για πρώτη φορά έναν νέο μηχανισμό στη διαδικασία της ασβεστοποίησης, η οποία αποτελεί σημαντικό μέρος της εκφύλισης του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε σκύλους και ανθρώπους και έχει συσχετιστεί με ασθένειες και στα δύο είδη.
Αναλύοντας τα δεδομένα, οι ερευνητές οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία της δισκοπάθειας πιθανότατα περιλαμβάνει τη μετατροπή του άμορφου φωσφορικού ασβεστίου σε κρυσταλλική μορφή φωσφορικού ασβεστίου και αυτό ενδεχομένως να προδιαθέτει τον δίσκο για κήλη.
Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στην απώλεια ενός σταθεροποιητικού παράγοντα που διατηρεί την άμορφη φάση μόνο μέχρι ένα ορισμένο επίπεδο εκφύλισης του δίσκου, είτε σε κάποια άλλη άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία.Αυτή η αλλαγή στην ορυκτή φάση εντός του μεσοσπονδύλιου δίσκου φαίνεται να σχετίζεται με κήλη του δίσκου, ίσως λόγω αλλοιώσεων στις βιομηχανικές ιδιότητες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η περαιτέρω διερεύνηση αυτού του μηχανισμού θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες ή μέτρα πρόληψης για την ολίσθηση μεσοσπονδύλιων δίσκων στους ανθρώπους (και τους σκύλους).
Πηγή: Royal Society