Από τη Γιάννα Τριανταφύλλη.
Είναι πολύ συνηθισμένο να έχουμε ελιές σε διάφορα σημεία του σώματός μας, με τις περισσότερες από αυτές να είναι ακίνδυνες. Σε ένα μικρό ποσοστό, όμως, κάποιες ελιές είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε καρκίνο του δέρματος.
Η Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Τζέτα Δουλαβέρη εξηγεί σε ποιες περιπτώσεις μια δερματική ελιά μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη και να εξελιχθεί σε καρκίνο του δέρματος.
Οι σπίλοι (ελιές) είναι βλάβες οι οποίες στο μεγάλο τους ποσοστό είναι καλοήθεις. Σε ένα μικρό ποσοστό, όμως, είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε πιο επιθετικές βλάβες και, πάρα πολύ σπάνια, στον χειρότερο καρκίνο του δέρματος: το κακόηθες μελάνωμα.
Οι λόγοι εμφάνισης των σπίλων ποικίλουν. Άλλες φορές οφείλονται σε γενετική προδιάθεση, άλλοτε πάλι δημιουργούνται από την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και άλλοτε λόγω δερματικών αντιδράσεων απέναντι σε φάρμακα. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή της εγκυμοσύνης, λόγω των ορμονικών διαταραχών, μπορεί να εμφανιστούν σκουρόχρωμα στίγματα στο δέρμα.
Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε
Οι ελιές που έχουμε σε διάφορα σημεία του σώματός διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες, από τις οποίες άλλες είναι ακίνδυνες, ενώ άλλες μπορεί να αποτελούν προάγγελο καρκίνου του δέρματος.
Κατά κανόνα, οι απλές χρωματικές κηλίδες που εμφανίζουμε σε διάφορα σημεία του σώματός μας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας είναι ακίνδυνες και είναι πολύ πιθανό να μην προκαλέσουν ποτέ πρόβλημα.
Υπάρχουν ωστόσο 3 περιπτώσεις που θα πρέπει να μας ανησυχήσουν ιδιαίτερα. Αυτές είναι:
• Oι ελιές που ματώνουν από μόνες τους, χωρίς να τραυματιστούν. Όταν μία ελιά ματώνει τόσο εύκολα σημαίνει ότι η επιδερμίδα έχει γίνει πάρα πολύ λεπτή, ή τα αγγεία του δέρματος έχουν γίνει πάρα πολύ εύθραυστα, ή ότι η ελιά έχει αναπτυχθεί κατά τέτοιο τρόπο που έχει γεμίσει με νέα αγγεία.
• Όταν μια ελιά πονάει χωρίς προφανή λόγο. Ο ανεξήγητος πόνος μιας ελιάς είναι ένα σημάδι το οποίο πρέπει να μας ανησυχήσει και να μας κάνει να επισκεφθούμε γρήγορα τον γιατρό μας.
• Ελιά που προκαλεί κνησμό. Η ανώμαλη ανάπτυξη μιας ελιάς ή ενός μελανώματος μπορεί να ερεθίσει τους αισθητήρες του κνησμού.
Γενικά, ελιές που δημιουργούν φαγούρα, ματώνουν ή πονάνε πρέπει να μας αφυπνίσουν και καλό είναι να ελεγχθούν γρήγορα. Ο γιατρός με τη βοήθεια της δερματοσκόπησης μπορεί να διακρίνει μικροσκοπικά χαρακτηριστικά της ελιάς και να τη ξεχωρίσει από μελάνωμα.
Προσοχή, οποιαδήποτε σύμπτωμα από τα παραπάνω είναι ένδειξη συναγερμού. Εάν βρείτε κάτι που σας ανησυχεί, πρέπει να γίνει πλήρης εξέταση όλου του δέρματος – και όχι μόνο της συγκεκριμένης βλάβης – από δερματολόγο.
Γενικά, είναι αναγκαίο να ζητήσετε αμέσως ιατρική βοήθεια, εάν μια ελιά παρουσιάσει:
•Αλλαγή στο σχήμα ή στο μέγεθος.
•Αλλαγή στο χρώμα (αν γίνει λιγότερο ομοιόμορφη και, κυρίως, αν αποκτήσει μαύρη, μπλε ή γκρι χροιά).
•Μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό της μύτης ενός μολυβιού (διάμετρος πάνω από 8 χιλιοστά).
•Εμφανίσει όρια ,ασαφή και οδοντωτά.
•Έχει επιφάνεια τραχεία ή που αιμορραγεί ή αρχίζει να προκαλεί κνησμό (φαγούρα).
•Νέες δερματικές κηλίδες, ιδιαίτερα αν αυτές εμφανίζονται μετά την ηλικία των 25 ετών.
Επειδή κατά το μεγαλύτερο διάστημα του έτους το 90% του ανθρώπινου σώματος καλύπτεται από ρούχα, μαλλιά κ.ά., θα πρέπει να εξετάζετε το δέρμα μας τακτικά κατά τη διάρκεια του ντους και με τη βοήθεια ενός καθρέφτη για την πλάτη και άλλες λιγότερο εμφανείς περιοχές. Δεν θα πρέπει να ξεχνάτε να παρατηρείτε τις παλάμες, το κεφάλι, τα πέλματα, τις περιοχές των γεννητικών οργάνων και τις πτυχές του δέρματος.